![نشست فوری برای آبله میمونی](/img/newspaper_pages/1401/03-khordad/01/Jamea/11-01.jpg)
نشست فوری برای آبله میمونی
متخصصان میگویند با درمانها و واکسنهای موجود، میتوان این بیماری را مهار کرد
![نشست فوری برای آبله میمونی](/img/newspaper_pages/1401/03-khordad/01/Jamea/11-01.jpg)
زهرا خلجی - روزنامهنگار
شیوع آبله میمونی در چند کشور آفریقایی و اروپایی باعث شد سازمان بهداشت جهانی یک نشست اضطراری در این خصوص برگزار کند. تاکنون بیش از 100مورد ابتلا به این بیماری عفونی ویروسی در مرکز و غرب آفریقا ثبت شده است، اما آنچه همهگیری کووید-19بر سر مردم سراسر جهان آورده است، باعث ایجاد موج نگرانی درباره بیماری همهگیر دیگری شده است. به گزارش بیبیسی، با توجه به اینکه ویروس این بیماری به آسانی ویروس SARS-COV-2 عامل بیماری فعلی کووید-19، گسترش نمییابد، دانشمندان انتظار ندارند که این، شیوع یک بیماری همهگیر دیگری باشد.
اپیدمی کمخطر
آبله میمونی معمولا یک بیماری ویروسی خفیف است که با علائمی مانند تب و همچنین بثورات ناهموار جلدی مشخص میشود. مقامات بهداشتی آلمان اعلام کردهاند که این بزرگترین و گستردهترین شیوع آبله میمونی است که تاکنون در اروپا دیده شده است. جلسه کمیته سازمان جهانی بهداشت برای بحث در مورد این موضوع، شامل گروه مشاوره راهبردی و فنی در مورد خطرات عفونی با پتانسیل همهگیر و اپیدمی (STAG-IH) است که در مورد خطرات این عفونت که میتواند تهدیدی برای سلامت جهانی باشد، مشاوره میدهد.فابیان لندرتز، از مؤسسه رابرت کخ، شیوع این بیماری را یک اپیدمی توصیف کرد: بعید است که این اپیدمی، طولانیمدت باشد. مبتلایان به این بیماری را میتوان از طریق ردیابی تماس به راحتی جدا و قرنطینه کرد. از طرفی داروها و واکسنهای مؤثری وجود دارند که درصورت لزوم میتوان از آنها استفاده کرد. با این حال، رئیس سازمان جهانی بهداشت در اروپا گفت که نگران است با تجمع مردم برای مهمانیها و جشنوارهها در ماههای تابستان، ابتلا به آبله میمونی در منطقه تسریع شود. واکسن خاصی برای آبله میمونی وجود ندارد، اما دادهها نشان میدهند که واکسنهایی که برای ریشهکن کردن آبله استفاده میشوند تا 85درصد در برابر آبله میمونی مؤثر هستند.
زمان نگرانی فرا رسیده است؟
نگرانی طبیعی مردم از درگیر شدن با یک بیماری همهگیر دیگر، با پاسخ مناسبی از سوی دانشمندان همراه است: آبله میمونی، مثل کووید نیست. با این حال، نمیتوان منکر این شد که با یک شیوع غیرمعمول و بیسابقه آبله میمونی مواجهیم. مکان اصلی این ویروس، حیوانات وحشی هستند که در واقع تصور میشود جوندگان هستند تا میمونها. شخصی در جنگلهای بارانی غرب و مرکز آفریقا با یک موجود آلوده در تماس بوده و ویروس به این طریق به انسان منتقل شده است. پروفسور پیتر هوربی، مدیر مؤسسه علوم همهگیر دانشگاه آکسفورد، میگوید: ما در موقعیت بسیار جدیدی قرار داریم که نگرانکننده است. درحالیکه با چیزی مثل کووید روبهرو نیستیم، اما ما باید اقدام کنیم تا از نفوذ ویروس جلوگیری کنیم.
چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟
ما میدانیم این شیوع متفاوت است اما نمیدانیم چرا. 2 گزینه وسیع وجود دارد: ویروس تغییر کرده یا همان ویروس قدیمی خود را در مکان مناسب در زمان مناسب برای رشد پیدا کرده است. آبله میمونی یک ویروس DNA است؛ بنابراین به سرعت کووید یا آنفلوآنزا جهش نمییابد. تجزیه و تحلیل ژنتیک اولیه نشان میدهد که موارد فعلی ارتباط بسیار نزدیکی با اشکال ویروسی که در سالهای 2018 و 2019 مشاهده شدهاند، دارند. هنوز خیلی زود است که مطمئن شویم، اما هماکنون هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد این یک نوع جهش یافته جدید باشد.
آمادگی برای مواجهه
اما آبله میمونی یک ویروس شناخته شده است نه یک ویروس جدید و متخصصان هماکنون تاحدودی واکسن و درمان مناسب برای آن را در اختیار دارند. بهگفته ویرولوژیستها، آبله میمونی اغلب خفیف است، اگرچه میتواند در کودکان خردسال، زنان باردار و افرادی با سیستم ایمنی ضعیف خطرناکتر باشد، اما آهستهتر از کووید پخش میشود و بثورات متمایز و دردناک آن، باعث میشود تا راحتتر از سرفههایی که فصل مشترک کووید و آنفلوآنزاست تشخیص داده شود.
مکث
آمادهباش دانشمندان
شیوع ویروس در نقاطی که طبیعی نیست برای دانشمندان یک هشدار است و آنها برای پاسخ به آن در حال تلاش هستند. باوجود اینکه هر نوع رفتار جدید ویروسی نگرانکننده است، اما دانشمندان وحشت زده هم نیستند. بهگفته دانشمندان برخلاف SARS-CoV-2 که از طریق قطرات ریز معلق در هوا پخش میشود، تصور میشود که آبله میمونی از تماس نزدیک با مایعات بدن مانند بزاق در اثر سرفه منتشر میشود. این یعنی فرد مبتلا به آبله میمونی احتمالا در تماسهای نزدیک افراد کمتری را نسبت به فرد مبتلا به SARS-CoV-2 آلوده میکند. هر دوی این ویروسها میتوانند علائمی شبیه آنفلوآنزا ایجاد کنند، اما آبله میمونی باعث بزرگ شدن غدد لنفاوی و در نهایت ضایعات مشخص پر از مایع درصورت، دستها و پاها میشود. اکثر مردم در عرض چند هفته بدون درمان از آبله میمونی بهبود مییابند.