لحظهشماری برای شکفتن لالههای واژگون
محمود مولایی؛ روزنامهنگار
زاگرس این روزها شاهد یک اتفاق شگرف در طبیعت است؛ جوانهزدن لالههای واژگون یا اشک مریم که در ماه اسفند جوانه میزنند و خودنماییشان در فروردین و اردیبهشت آغاز میشود. لاله واژگون یکی از 12هزار گونه گیاهی شناختهشده در ایران است که در زُمره میراث طبیعی ایران قرار گرفته و شکفته شدنش مساوی است با حضور گردشگران و طبیعتگردان در رویشگاههای طبیعی. براساس افسانهای که نقل میشود، لاله واژگون شاهد گردن زدن سیاوش بهدست گرسیوز، برادر کوچک افراسیاب بوده است. پس از این اتفاق غم و اندوه بر این گل سایه افکند، رویش سرخ شد، با همه غصههایش سربهزیر انداخت و بر بیگناهی سیاوش گریست.
در میان همه مناطق زاگرسی، دشت لالههای واژگون کوهرنگ چهارمحال و بختیاری با مساحت 3600هکتار، بزرگترین و متراکمترین رویشگاه این گیاه است.سرپرست اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی چهارمحال و بختیاری به همشهری میگوید: «رویشگاههای این گونه گیاهی یکی از مهمترین جاذبههای طبیعی استان و همیشه مورد توجه گردشگران هستند، اما توسعه گردشگری در این حوزه نیازمند رویکردی پایدار و کنترل شده است.» حیدر صادقی با بیان اینکه حدود یک تا 2ماه تا فصل رویش لالههای واژگون باقی مانده است، میافزاید: «تراکم لالههای واژگون نسبت به حدود 15سال قبل تقریبا به نصف کاهش
یافته است.»
او حضور کنترل نشده گردشگران، چرای دام، تغییرات اقلیمی و برخی تنشهای زیستمحیطی را از مهمترین دلایل این کاهش میداند و میگوید: «زیرساختهای گردشگری در برخی رویشگاهها وجود ندارد؛ برای مثال مسیرهای تعریف شده گردشگری در منطقه پیشبینی نشده و همین موضوع موجب شده ورود بازدیدکنندگان بدون ملاحظه محیطزیستی اتفاق بیفتد.» حیدری با بیان اینکه حفظ لالههای واژگون در دستور کار اداره میراث فرهنگی چهارمحال و بختیاری است، تأکید میکند: «ورود گردشگران در قالب تورهای محدود، مدیریت شده و متناسب با ظرفیت منطقه طی هماهنگی با اداره کل منابع طبیعی و سایر دستگاههای متولی از برنامههای این استان برای حفاظت از لالههای واژگون است.»