مسعودسبزی، پدری عاشق بود. دختر بزرگش را به عشق آرمیتای شهید رضایی‌نژاد، آرمیتا نامگذاری کرده بود؛ بی‌آنکه بداند دختر خودش هم روزی فرزند شهید می‌شود: «به یکی از دخترا می‌گفت شکر، به یکی می‌گفت نمک. می‌خندید و می‌گفت آرمیتا شیرینی خانه و بنیتا نمک زندگی‌مان است.»