آخرین کدخدای تهران

مرحوم محمد فدایی، کدخدای آبادی پونک و احتمالا آخرین کدخدای تهران بود. پس از توسعه آبادی‌های اطراف تهران در دهه‌های 20و 30و پیوستن‌ آنها به کالبد شهر، حال و هوای روستایی از این مناطق رخت بربست و واژه کدخدا نیز به خاطره‌ای در ذهن تهرانی‌ها تبدیل شد. فدایی سال 1399درگذشت، اما هنوز هم اقداماتش برای حفظ امنیت پونک و مدیریت امور  روستا سینه به سینه میان پونکی‌ها نقل می‌شود. او تنها فرد روستا بود که تفنگ داشت و مجوزش را هم گرفته بود. شب‌ها با تفنگ از مزارع مردم محافظت می‌کرد و در ورودی روستا هم فردی را مأمور کرده بود تا نگهبانی بدهد و مراقب رفت‌وآمد غریبه‌ها به روستا باشد. اگر غریبه‌ای می‌آمد با احترام او را به مسجد می‌برد و از او سؤال می‌کرد که علت آمدنش به روستا چیست.  اگرچه امنیت پونک با دو کلانتری فرحزاد تامین می‌شد، اما کدخدای این روستا که مورد تأیید و وثوق کلانتری و بخشدار بود، نقش مهمی در حفظ امنیت آبادی داشت. آخرین کدخدای پونک علاوه بر حفظ امنیت روستا، اقدامات بسیاری هم برای رفاه حال روستانشینان انجام داد. ازجمله اینکه خانه‌اش چندبار در سال محل جلسات دفتر ثبت احوال می‌شد. در آن روزگار که نه وضعیت راه‌ها مناسب بود و نه وسایل حمل‌ونقل درست و درمان وجود داشت، فدایی مسئولان ثبت احوال شمیران را مجاب کرده بود که چندبار در سال به خانه او بیایند و امور اهالی روستا از ثبت رسمی ازدواج تا صدور شناسنامه را در خانه او انجام دهند.