![خزر و تابستانی که گذشت](/img/newspaper_pages/1398/07%20MEHR/09/Ostanha/gilan/9.jpg)
خزر و تابستانی که گذشت
رئیس هیات نجات غریق مازندران کمبود امکانات و تجهیزات را مشکل بزرگی در زمینه نجات غریق استان عنوان کرد
![خزر و تابستانی که گذشت](/img/newspaper_pages/1398/07%20MEHR/09/Ostanha/gilan/9.jpg)
اشکان جهانآرای | ساری-خبرنگار
امسال نزدیک به هزار ناجی غریق در طول نوار ساحلی مازندران برای حفاظت از جان مسافران و علاقهمندان به شنا در دریا حضور یافتند. آنان طی 124 روز فعالیت توانستند 1355 نفر را از غرقشدگی نجات دهند. رئیس هیات نجات غریق مازندران در گفتوگو با همشهری با بیان اینکه خوشبختانه امسال هم توانستیم به چشمانداز ترسیم شده برای کاهش تعداد غرقشدگان برسیم، گفت: با توجه به اینکه تا سال 1392 تعداد غرقشدگان مازندران همواره عددی 3 رقمی بود و کاهش این تعداد یکی از دغدغههای جدی مسئولان و مردم محسوب میشد، طی سالهای اخیر تلاش زیادی کردیم ابتدا تعداد آنها را با کمک ناجیان و همراهی مسئولان ادارات مختلف به زیر 100 نفر برسانیم و به مرور این عدد 2 رقمی را نیز کاهش دهیم.
«نقی کریمیان» اظهار کرد: از ابتدای خرداد تا پایان شهریور 1396، تعداد غرقشدگان در دریای مازندران 79 نفر بود که در مدت اجرای طرح سالمسازی دریا طی سال گذشته این تعداد برای نخستین بار با تلاش ناجیان غریق به زیر 50 نفر رسید و روی 47 نفر متوقف شد. وی ادامه داد: مهر سال گذشته نیز در گفتوگو با همین روزنامه اعلام کرده بودم هدفگذاری ما برای طرح دریا طی سال 1398 کاهش 15 درصدی تعداد غرقشدگان است. خوشبختانه امسال توانستیم این هدف را با آمار بهتری نسبت به پیشبینیها محقق کنیم.
فراتر از چشمانداز
رئیس هیات نجات غریق مازندران بیان کرد: امسال هدف ما رساندن تعداد غرقشدگان به زیر 40 نفر بود. خوشبختانه با تلاش همه همکاران و همراهی مردم این هدف محقق شد که اتفاقی ارزشمند در مدیریت طرح سالمسازی استان به شمار میآید. امیدواریم روزی برسد که حتی یک غرقشدگی هم در استان نداشته باشیم و هیچ خانوادهای از دریا خاطره تلخ نداشته باشد.کریمیان در مورد آمار غرقشدگان طی 124 روز اجرای طرح سالمسازی دریا در استان گفت: امسال برای اعلام آمار غرقشدگان تفکیک نوع، زمان و مکان غرق شدن را در دستور کار قرار دادیم.
مجموع افرادی که امسال در رودخانهها، دریا و به علت تصادفهای دریایی جان خود را از دست دادند 47 نفر بود. این مسئول ادامه داد: در ساعات اجرای طرح سالمسازی، یعنی از 8 تا 20 مجموعا 29 نفر غرق شدند؛ در حالی که پارسال از 47 غریقی که داشتیم 37 نفر در ساعات کار ناجیان غریق جانشان را از دست داده بودند. این آمار نشاندهنده کاهش بیش از 19 درصدی تعداد غرقشدگان هنگام فعالیت ناجیان غریق است.
سال سخت کاری ناجیان غریق
کریمیان به آمار دیگری در مورد فعالیت ناجیان غریق در 124 روز کاری امسال اشاره کرد که بیانگر سختی کار آنهاست. وی افزود: امسال طی 124 روز اجرای طرح سالمسازی، 50 روز طوفانی بود و از 47 نفری که غرق شدند، 23 نفر مربوط به همین 50 روز طوفانی بودند. این یعنی در روزهایی که طرح دریا تعطیل بوده نیز عدهای بدون توجه به هشدارها وارد دریا شدند. 11 نفر نیز در روزهای نیمهآرام غرق شدند. البته ناجیان غریق در همه روزهای آرام، نیمهآرام و طوفانی در سواحل حضور داشتند.این مسئول با بیان اینکه کار در روزهای طوفانی برای ناجیان دستکم 4 برابر سختتر از روزهای عادی است، گفت: ناجیان در همه روزها موظف به حضور در سواحل هستند، اما در روزهای نیمهآرام و طوفانی کیفیت عملکردشان کاهش مییابد.
برای تشریح دشواری فعالیت در روزهای طوفانی میتوان اینطور گفت که در روزهای آرام دریا یک ناجی میتواند با یک بویه 4 نفر که در حال غرق شدن هستند را نجات دهد، اما در روزهای طوفانی برای نجات فرد، 4 ناجی باید وارد دریا شوند. با این حساب در سالی که از 124 روز 50 روز دریا طوفانی بود، این کاهش تعداد غرقشدگان اتفاقی ارزشمند است که با همراهی مردم میتوانست پایینتر هم بیاید.به گفته کریمیان تعداد روزهای آرام دریا در مازندران طی 4 ماه برپایی طرح سالمسازی دریا نسبت به سال گذشته بیش از 50 درصد کاهش داشت و از 62 روز آرام به 30 روز رسید. این وضعیت دشواری کار ناجیان غریق را چندین برابر کرد، اما در نهایت با تلاش ناجیان و هماهنگیهای بین نهادها، تعداد غرقشدگان کاهش یافت. رئیس هیات نجات غریق مازندران از در حال انجام بودن مطالعات آماری و تفکیک جزئیات زمان و نوع غرق شدنها طی سال جاری توسط این هیات خبر داد و گفت: قصد داریم با تهیه این مطالعات آماری و استفاده از دادهها زمینه را برای کاهش تعداد غرقشدگان در سال آتی فراهم کنیم.
اصرار بر غرق شدن
کریمیان به بازگرداندن 70 غریق از مرگ حتمی به زندگی خبر داد و اظهار کرد: امسال همکاران ما در سواحل توانستند 1355 نفر را از غرق شدن نجات دهند که 70 تن از این افراد پس از انجام عملیات احیا به بیمارستان منتقل شدند. این یعنی دستکم 70 نفر که جان باخته بودند به زندگی بازگشتند، اما نکتهای که در این مورد مشهود است و به چشم میآید کمتوجهی مردم به هشدارهای ناجیان غریق است. در بین غرقشدگان افرادی را داشتیم که یک یا چند بار سابقه نجات یافتن از غرقشدگی را داشتند، اما باز هم در دریا غرق شده بودند.وی تصریح کرد: موردی در بابلسر داشتیم که طی یک روز 5 بار توسط ناجیان نجات یافت و در نهایت عصر همان روز در دریا غرق شد. امسال نیز مانند سال گذشته برخوردهای ناپسندی با برخی ناجیان غریق شد.
حتی بینی یکی از همکاران ما به دلیل اینکه قصد جلوگیری از ورود افراد به دریای طوفانی را داشت توسط همان افراد شکست. این مسئول ادامه داد: در نوشهر یکی از همکاران ما به دلیل اینکه به 4 مسافر در مورد خطر شنا در منطقه ممنوعه هشدار داده بود و قصد ممانعت از ورودشان به دریا را داشت، به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت. فردای آن روز همان 4 نفر غرق شدند که توسط همین ناجی غریق 3 نفرشان از غرقشدگی نجات یافتند و یک نفر متاسفانه جان باخت.
ضرورت فرهنگسازی
رئیس هیات نجات غریق مازندران از رتبه نخست استان در تعداد غریقها خبر داد و گفت: پس از مازندران، تهران، گلستان و البرز در رتبههای بعدی بیشترین غریق قرار دارند. این آمار نشان میدهد که در رسانههای کشوری برای فرهنگسازی شنا در دریا و توجه به هشدار ناجیان، کار کمی انجام و عمدتا در رسانههای استانی این موضوع پوشش داده شده است. انتظار داریم که رسانههای کشوری نیز نسبت به این موضوع دغدغه جدی داشته باشند و برای آگاهی مردم، بیشتر تلاش کنند.کریمیان بر لزوم ورود آموزش و پرورش به فرهنگسازی شنا در دریا تاکید کرد و افزود: متاسفانه امسال در رامسر 3 معلم که خودشان باید پیشتاز در فرهنگسازی این مسائل باشند، غرق شدند. این یعنی در حوزه آموزش مسائلی به این مهمی همچنان ضعیف هستیم.
باید برای اطلاعرسانی به مدارس ورود کنیم و در این زمینه به همکاری آموزش و پرورش نیاز داریم. این مسئول ادامه داد: ناآگاهی مردم موجب غرقشدگی میشود و اگر روی اطلاعرسانی خوب کار کنیم میتوانیم به روزی برسیم که هیچ غریقی نداشته باشیم. اگر در اطلاعرسانی و فرهنگسازی خوب کار کنیم میتوانیم سال بعد هم روی کاهش 15 درصدی غریقها حساب کنیم.رئیس هیات نجات غریق مازندران کمبود امکانات و تجهیزات را مشکل بزرگی در زمینه نجات غریق استان عنوان کرد و گفت: واقعیت این است که در تجهیزات ضعیف هستیم. در همه نقاط قایق و جتاسکی نداریم. برای مدیریت و پایش طرحهای سالمسازی دریا بیسیم در اختیار ما نیست. مواردی امسال و سالهای قبل داشتیم که چند نفر یک جا غرق شدند و ناجی یک یا 2 نفر را توانست نجات دهد. اگر بیسیم در اختیار سرمنجیان غریق باشد، میتوانند درخواست نیروی کمکی کنند. در این زمینه به 100 تا 120 بیسیم نیاز داریم.