«دُش» در زبان فارسی بهمعنای «ضد» و « ازبین برنده» است. دشنام= ضدّنام. کلمهای که خوشنامی را ازبین میبرد. نمونههای دیگر برای «دُش»: دشوار= دش (ضد) + خوار (ضدآسان) = ضدآسان دشمن= ضدّمن دژخیم= ضداخلاق