یادداشت
سبقت داعشیهای وطنی از مغولها
محسن ردادی؛ جامعهشناس سیاسی
1-اتفاقات اخیر دارای یک رادیکالیسم و خشونت بیسابقه در کشور بود که میتوان از آن به «عصمتدَری» تعبیر کرد؛ یعنی هرآنچه در میدان نبرد و درگیری معصوم و مصون انگاشته میشد، مورد تعرض و تهاجم تروریستهای مسلح واقع شد. از زنان غیرنظامی تا کودکان بیگناه مورد خشونت و تهاجم آنان قرار گرفتند و مکانهایی مثل مساجد، امامزادهها، بیمارستانها و محل کسب که اساسا مناطقی بهحساب میآید که کسی بهخودش اجازه تعرض به آنجا را نمیدهد، در آتش خشونت و تروریسم این آشوبگران سوخت. اقدامی که انجام دادند، مغول انجام نداد. مغولان وقتی به ایران یورش بردند، حرمت خانقاهها را نگه داشتند و به افرادی که در آن مکانها پناه میگرفتند، تعرضی نداشتند اما در اتفاقات اخیر، مساجد، بیمارستانها و حتی کودکستانهایی که در آن اطفال معصوم و بیگناه حضور داشتند مورد حمله قرار گرفت.
2- این قبیل اقدامات را باید عامدانه دانست که هدف اصلی آن دستکاریکردن امنیت روانی و افکار عمومی جامعه است. هدف از کودککشی و زنکشی در این اقدامات این است که بفهمانند حتی کودکان و زنان هم که ربطی به مسائل نظامی و سیاسی و امنیتی ندارند، در امان نیستند و در آتش خشم و خشونت تروریستها خواهند سوخت. هدف از اقدامات صورتگرفته این بود که اضطراب و ترس را به شکل عمومی در سطح جامعه گسترش دهند و همان روشی که در سوریه پیش گرفتند، اینبار در ایران پیادهسازی کنند. اما با توجه به خصلت فرهنگی و تاریخی ایران، مردم کشورمان در دام بازی دشمن قرار نگرفتند.
3-کودککشی که توسط تروریستهای ضدایرانی در روزهای اخیر به انجام رسید، عملی است ضدبشری. در اسطورهها و متون قدیمی اساسا بچهکشی یک ضدارزش بهحساب میآید و دارای یک بار معنایی بهشدت منفی است. دشمن اساسا قصد داشت در این اقدام وحشیانه خود، امنیت را از اساس جامعه برباید و ناامنی را در ایران نهادینه سازد. در جنگ 12روزه نیز رژیم صهیونیستی چنین سیاستی را در پیش گرفت و در آن برهه هم ما شاهد کودککشی از سوی این رژیم بودیم. اما باید اشاره داشت که کودککشی در یک جنگ داخلی رذالت و خباثت بیشتری میخواهد. وقتی یک خارجی در جنگ کودکی را بکشد تکلیف مشخص است، اما وقتی کسی به نام ایرانی میآید کودکان ما را میکشد، درد بیشتری دارد. آنان جان مصطفیچمرانها و مریم میرزاخانیهای آینده ما را با چنین اقداماتی میگیرند. دشمن با کودککشی میخواهد آینده و سرنوشت ما را تباه سازد.
