![نوجوانان سلبریتیزده](/img/newspaper_pages/1402/02-%20ordibehest/20/parvande/20-03.jpg)
نوجوانان سلبریتیزده
![نوجوانان سلبریتیزده](/img/newspaper_pages/1402/02-%20ordibehest/20/parvande/20-03.jpg)
مهدی یوسفی، روانشناس
وقتی فردی با همه کاستیها یا توانمندیهای خود به شهرت میرسد و بهعنوان سلبریتی مورد توجه عموم جامعه قرار میگیرد، به الگویی برای جوانان و نوجوانان تبدیل میشود. بهطور کلی اکثر افرادی که در فضای مجازی بهدنبال سبک زندگی مطلوب خود میگردند و از سلبریتیها طرفداری میکنند، قشر جوان و نوجوان هستند. این قشر طرفداری را به الگوبرداری بدل میکنند و نهتنها در رفتار، بلکه در نوع پوشش و طرز فکر و سبک زندگی هم از سلبریتیها تقلید میکنند. میزان تأثیرپذیری جوانان و نوجوانان از صاحبان شهرت یا به تعبیری سلبریتیها، تا اندازه زیادی به روحیات و ویژگیهای شخصیتی این هواداران بستگی دارد. هر قدر جوانان و نوجوانان از شخصیت محکمتری برخوردار باشند، این تأثیرگذاری کمتر خواهد بود. این شخصیت محکم در درجه اول باید در خانواده شکل بگیرد و سنگ بنای آن از کودکی گذاشته شود.
رابطه معکوس اعتماد به نفس و سلبریتیزدگی
برای دستیابی به این هدف در درجه اول باید اعتمادبهنفس را در فرزند نوجوانمان بالا ببریم. میزان اعتماد به نفس نوجوانان با میزان الگوبرداری و پیروی کورکورانه آنها از سلبریتیها رابطهای معکوس دارد. برای اینکه اعتمادبهنفس فرزندمان را تقویت کنیم باید او را از زمان کودکی بیقیدوشرط دوست بداریم و او را با ویژگیهای خودش بپذیریم. ما نباید ابراز محبت و علاقهمندی خود را به رفتار فرزندمان وابسته کنیم. یعنی اگر فرزندمان رفتار بدی انجام داد او را طرد نکنیم. میتوانیم بهعنوان تنبیه محرومیتهایی درنظر بگیریم اما نباید او را طرد کنیم. این طرد کردن سبب میشود نوجوان یاد بگیرد همیشه رفتاری را انجام بدهد که موردپذیرش دیگران باشد. خانواده کوچکترین جامعهای است که نوجوان در آن رشد میکند. اگر او در این محیط کوچک یعنی نخستین جامعهای که در پیرامون خود میبیند، موردپذیرش بیقیدوشرط قرار بگیرد و همانطور که هست مقبول باشد، مسلماً یاد میگیرد دیگران باید او را همانطور که هست دوست داشته باشند، حتی اگر ظاهرش شبیه سلبریتیها نباشد.