![روزی روزگاری؛ بیمارستان ضیائیان](/img/newspaper_pages/1400/01-farvardin/25/mahaleh/16-01.gif)
روزی روزگاری؛ بیمارستان ضیائیان
![روزی روزگاری؛ بیمارستان ضیائیان](/img/newspaper_pages/1400/01-farvardin/25/mahaleh/16-01.gif)
رضا نیکنام
شهروندانی که قبل از دهه ۴۰ یا اوایل دهه ۵۰ در محدوده خیابان ابوذر(فلاح سابق) ساکن بودند به خاطر دارند که ابتدای خیابان شهید بهبودی زمین بزرگ و خانهای ویلایی وجود داشت که پس از چند سال فروخته و این محل برای ساخت بیمارستان انتخاب شد. با پیروزی انقلاب و پس از آن با شروع جنگ تحمیلی و آغاز دفاعمقدس ساخت این بیمارستان حدود ۱۰ سال یا بیشتر به تأخیر افتاد و در این محل تنها چند طبقه آجری و سیمانی به چشم میخورد. آن روزها شهروندان برای دادن نشانی و حتی ارسال نامههایشان از این محل بهعنوان «بیمارستان نیمهکاره» یاد میکردند و این عنوان تا سالها در زبان اهالی و دیگران باقی مانده بود. پس از پایان جنگ تحمیلی کار ساخت این بیمارستان توسط افراد خیری چون خانواده ضیائیان از سر گرفته شد و پس از چند سال با حضور مسئولان کشوری و لشکری به بهرهبرداری رسید. نکته جالب اینکهدرصد بالایی از افرادی که در این بیمارستان مشغول به کارند از افراد بومی منطقه ۱۷ هستند که این موضوع برای ساکنان این نقطه از شهر یک مزیت و امتیاز محسوب میشود. بیمارستان ضیائیان تنها بیمارستان منطقه ۱۷ است که در خیابان ابوذر و روبهروی ساختمان شهرداری منطقه ۱۷ قرار دارد.