![اوج تصنع در تلویزیون](/img/newspaper_pages/1400/01-farvardin/14/rooyi/22-2.jpg)
اوج تصنع در تلویزیون
برنامههای شاد تلویزیون برای نوروز نمایش تصنع بود
![اوج تصنع در تلویزیون](/img/newspaper_pages/1400/01-farvardin/14/rooyi/22-2.jpg)
برنامههای کمبنیه و بیرمق نوروزی از همان روز اول نوروز و ویژه برنامههای تحویل سال نشان از بیبرنامگی مدیران شبکه و سازندگان برنامه داشت. خبری از شتابزدگی در تولید نبود اما هیچ عشق و علاقهای هم گویا در تولید این برنامهها دیده نمیشود. تلاشی بیهوده برای شادبودن و اجراهای شگفتانگیز و شعفآور؛ اما آنچه دیده نمیشد نشاط و شادابی بود. ویژهبرنامههای گفتوگو محوری با مجریانی که با لبخندهای تصنعی میخواستند اوقات خوشی را برای بینندگان خود رقم بزنند اما این تلاش نتوانست در زمان تحویل سال نو و شرایط سخت مردمی که با همه مشکلات دست و
پنجه نرم میکنند، موفق باشد. با گذشت چند روز از سال جدید رسانه ملی نخستین موفقیت خود را اعلام کرد و آن پرمخاطب شدن برنامه «عصر جدید» بود. آغاز سریالهای نوروزی و پخش سریالهای تکراری برای چندمین بار و در نهایت نمایش فیلمهای سینمایی با ممیزیهای فراوان از دیگر برنامههای شبکههای اصلی و شبکههایی چون آیفیلم، نمایش، نسیم، تماشا و... بود؛ فیلمهایی که شاید بینندگان ترجیح میدادند خودشان نسخه اصلی را بدون هیچ نگاه سختگیرانهای تماشا کنند. حتی ممیزان تلویزیون به فیلمهای سینمایی ایرانی هم رحم نمیکردند و تیغ ممیزی، فیلمهای دهه 70 یا 80 را در امان نگذاشت. تلویزیون برای برخی از شبکهها علاوه بر تولید مسابقههای کپیشده، هر شب برنامههای زنده نیز داشت؛ برنامههایی به شکل زنده و ویژه تعطیلات روی آنتن میرفت؛ برنامههایی که قرار بود اوقات مفرح شبانه را با وجود محدودیت و ممنوعیت ترددها پر کند اما بهنظر گاهی این مفرحبودن آنقدر بود که بینندگان تلویزیون به حرکات بهاصطلاح سماع و تلو تلوخوردنهای یک مجری در برنامه زنده با عصبانیت میخندیدند و یا ترجیح میدادند کانال شبکه خود را به واسطه تبلیغات یک مجری برای پلتفرم یا خرید از یک فروشگاه تغییر دهند.