![اینجا خانه بهار نیست!](/img/newspaper_pages/1399/11-bahman/02/rooz%20haftom/12-07.jpg)
اینجا خانه بهار نیست!
![اینجا خانه بهار نیست!](/img/newspaper_pages/1399/11-bahman/02/rooz%20haftom/12-07.jpg)
اگر در اینترنت عنوان «خانه ملکالشعرای بهار» را جستوجو کنید، دهها صفحه برایتان باز میشود که در آنها نوشته شده پلاک 4کوچه گوهر در خیابان ملکالشعرا، به نام خانه ملکالشعرا بهار به ثبت ملی رسیده است. اما شاید برایتان جالب باشد بدانید این خانه، خانه ملکالشعرای بهار نیست! استاد ملکالشعرای بهار در سال1298 در محدوده خارج از دروازه دولت، قطعه زمینی را از خانواده «هدایت» خریداری کرد تا در آن خانه بسازد. مدتها طول کشید تا این خانهباغ ساخته شود، اما وقتی ساخته شد، ملکالشعرا تا آخرین روز زندگیاش را در همین خانه سپری کرد. بعد از درگذشت استاد بهار، از آنجا که تمام حقوقهای این ادیب و سیاستمدار معاصر قطع شده بود، همسرش سودابه صفدری مجبور شد خانه را بفروشد تا خرج خودش و فرزندانش را تامین کند. اما داستان این خانهای که به نام خانه بهار به ثبت ملی رسیده، چیست؟ واقعیت این است که در سالهای پایانی عمر ملکالشعرای بهار که این شاعر نامآشنا به بیماری سل مبتلا شده و در سوئیس مداوا میشد، همسرش در بخشی از قسمت شمالی باغخانه، عمارتی ساخت و آن را اجاره داد تا اجاره این خانه کمکخرج زندگیشان شود و بخشی از هزینه مداوای استاد بهار را نیز تامین کند. خانهای که امروز به نام خانه ملکالشعرای بهار به ثبت رسیده، درواقع همین خانه اجارهای است که مرحوم بهار حتی یک روز هم در آن زندگی نکرده است. بهنظر میرسد صرف اینکه زمین این خانه به نام خانواده بهار بود، این شبهه را بهوجود آورد که اینجا خانه بهار است!