![سالمرگ](/img/newspaper_pages/1397/11%20BAHMAN/06/nimroozi/Rooye-11-06/2406.jpg)
سالمرگ
![سالمرگ](/img/newspaper_pages/1397/11%20BAHMAN/06/nimroozi/Rooye-11-06/2406.jpg)
یکی از بزرگترین علل کاهش مرگومیر انسانها در دهههای اخیر، کشف انواع واکسن بوده و در این میان نوع بشر به ادوارد جنر، پزشک انگلیسی و پدر ایمنیشناسی بسیار مدیون است.
ادوارد جنر در کودکی شنیده بود که شیردوشان پس از ابتلا به آبله گاوی هرگز به بیماری آبله مبتلا نمیشوند. پس از اینکه جنر پزشک شد و با بیماران آبله مواجه شد به بیفایده بودن تلاشهایش برای درمان این بیماری پی برد. او تحقیق کرد و دریافت شیردوشان تقریباً هرگز، حتی وقتی از مبتلایان به آبله پرستاری میکنند، دچار آبله نمیشوند. به فکرش رسید که آبله گاوی را به افراد تلقیح کند و آنها را از ابتلا به بیماری مرگبارتر آبله مصون سازد. هرچند در سالهای قبل نیز کارهای پراکندهای درخصوص واکسن انجام شده بود، ولی نخستین بار وی در ۱۴ می۱۷۹۶ پسری 8ساله به نام جیمز فیلیپ (پسر باغبانشان) را در برابر بیماری آبله گاوی واکسینه کرد. این بیماری مانند بیماری آبله ولی کمخطرتر از آن است. پس از آنکه جنر میکروب بیماری آبله را به آن پسر تزریق کرد، چون واکسن آبله گاوی در وی مصونیت ایجاد کرده بود، به بیماری آبله مبتلا نشد.
ادوارد جِنِر (به انگلیسی: Edward Jenner) (زاده ۱۷ مه ۱۷۴۹ - درگذشته ۲۶ ژانویه ۱۸۲۳) یک پزشک انگلیسی بود که کاربرد واقعی واکسیناسیون را کشف کرد.