حواسش به همه بود

مسئولیت‌های بزرگ شهید علیرضا بیات، معاون شهید لاریجانی، هرگز مانع نشد که حواسش به شادکردن دل یک کارمند ساده با گرفتن کیک تولد در مکه یا دل‌شکستگی یک همسایه نباشد. فرزند شهید در این‌باره می‌گوید: «در کنار این روحیه مردمی، ویژگی دیگری نیز در زندگی پدرم برجسته است. او توجه دقیقی به جزئیات داشت. هیچ‌گاه به بهانه مسئولیت‌های بزرگ، از مسائل کوچک غافل نمی‌شد. نمونه‌ای از این نگاه را می‌توان در آخرین سفر حج او دید. با وجود پیچیدگی‌های فراوان شغلی‌اش و مصادف‌شدن حج سال گذشته با ایام جنگ 12روزه و مشکلات بازگشت زائران، در همان شلوغی‌ها متوجه شده بود که روز تولد یکی از نیروهای ساده دفترش است. گفته بود یک کیک بگیرید تا برایش جشن کوچکی بگیریم. با آن همه مسئولیت و فشار کاری، یادش نرفته بود که دل یک نفر را شاد کند. همچنین وقتی مطلع شد که دختر یکی از شهدا در این سفر معنوی حضور دارد و پدرش در جنگ 12روزه شهید شده است، هرروز پیگیر وضعیت دختر شهید بود و از مسئول دفترش درباره محل اقامت و شرایط او سؤال می‌کرد تا مطمئن شود مشکلی ندارد. هیچ‌وقت به‌خاطر کارهای بزرگ، کارهای کوچک را رها نمی‌کرد. از نگاه خانواده، همین رفتارهای به ظاهر ساده بود که شخصیت واقعی او را شکل می‌داد؛ مردی که سال‌ها در میدان‌های سخت خدمت کرد، اما در زندگی روزمره‌اش با همان دقت و حساسیت، مراقب دل مردم بود. از دوستانش شنیده بودم که در یکی از مأموریت‌ها، در نقطه صفر مرزی و در مسیر عبور از یک رودخانه فصلی، کامیونی که حامل تجهیزات بود هنگام عبور در گودالی گیر کرد. زمین گل‌آلود بود و هرچه راننده تلاش می‌کرد، چرخ‌ها بیشتر در گل فرو می‌رفتند. در همان شرایط، شهید بیات که در آن مأموریت رئیس بود بدون هیچ تردیدی از خودرو پیاده شد. بیل را برداشت و شروع کرد به خالی‌کردن گل و خاک از جلوی چرخ‌ها.»