آلونکهایی که بوستان شدند
تهرانیها و بهویژه ساکنان مرکز پایتخت، آلونکها و شرایط نابسامان زندگی مهاجران در گود عربها، محدوده هرندی را خوب بهخاطر دارند؛ همان روزهایی که مدیریت شهری وقت توجهی به ساماندهی این فضاها نداشت و قلب تهران به مرکز انواع آسیبهای اجتماعی تبدیل شده بود. در سالهایی که موج مهاجرت به تهران شدت گرفته بود، بسیاری از تازهواردان برای سکونت راهی محله هرندی میشدند.
آنها برای ساخت خانههای ابتدایی و آلونکهای خود از خاک این محدوده استفاده میکردند و همین برداشتهای غیراصولی بهمرور گودالهای بزرگی در محله بهوجود آورد؛ گودهایی که بعدها با نامهایی مانند گود عربها، گود حاجماشاءالله و گود هرندی شناخته شدند. این فضاها بهتدریج از یک زمین خاکبرداریشده به کانونی برای انواع آسیبهای اجتماعی تبدیل شدند و برای سالها نام هرندی با مشکلات اجتماعی گره خورد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی مدیریت شهری گامهای مؤثری برای تغییر این فضاها و برچیدن آسیبهای اجتماعی پیرامون این اماکن برداشت. بسیاری از این فضاها یا جای خود را به بوستانها دادند یا با ساخت مراکز فرهنگی مانند فرهنگسرا، مقدمات برای مقابله با آسیبهای اجتماعی موجود در آنها فراهم شد.
در محدوده گود هرندی نیز پس از پیروزی انقلاب اسلامی طرحهای ساماندهی آغاز شد و گودهای قدیمی تخریب شدند. در مرحله نخست 3پارک محلی در این فضاها ساخته شد تا چهره محله تغییر کند. چند سال پیش نیز شهرداری تهران با اتصال این پارکها و تملک زمینهای اطراف، «بوستان زندگی» را با وسعتی حدود ۲۴هکتار ایجاد کرد. این بوستان امروز با امکانات ورزشی و فضای سبز گسترده به یکی از مهمترین فضاهای عمومی جنوب تهران تبدیل شده و بخشی از زمینهای متروک گذشته اکنون به سالنهای ورزشی استاندارد اختصاص یافته است.
