پرستوها با خاک ایران به لانه برگشتند
علیرضا محمودی؛ روزنامهنگار
در میان فیلمهای ایرانی تأکید روی اهمیت خاک وطن و احترام به خاک کشور همیشه مضمونی رایج در صحنهها و گفتوگوهاست. در میان همه این توجههای سینمایی به خاک ایران، پرستوها به لانه بازمیگردند(1342) ساخته شادروان مجید محسنی اتفاق دیگری است. معجزه پیوند با سرزمین مادری در این فیلم با بوی خاک ایران اتفاق میافتد.
در میان بازیگران و کارگردانان تئاتر ایران که وارد سینما شدند، مجید محسنی یک هنرمند ممتاز بود. تمایز محسنی نسبت به باقی اهل تماشاخانههای تهران که راهی استودیوها شدند، وجوه مختلف کارش بود. محسنی علاوه بر بازیگری، نویسندگی و کارگردانی یک پیشپردهخوان قابل نیز بود. او در میان این بازیگران و کارگردانانی که از 1327با استودیوهایی همچون پارسفیلم وارد کار سینما شدند، توانست خود را بهعنوان هنرمندی علاقهمند به ساخت فیلمهایی مطابق با سلایق و علایق مردم ایران نشان دهد. فیلمهای مهمی همچون بلبل مزرعه(1336) و لات جوانمرد(1337) نقش مهمی در ایجاد ایده یک سینمای ملی که برخاسته از ویژگیهای بومی ایرانی باشد در خود دارند. در فیلم پرستوها به لانه بازمیگردند که از معدود فیلمهای ایرانی است که بعد از انقلاب هم با استقبال فراوان مخاطبان در سینما اکران شد، خاک ایران گره داستان را باز میکند.
در این فیلم پدر یک خانواده روستایی که فرزندش را با مشکلات فراوان با آرزوی پزشک شدن و خدمت به مردم روستا روانه آمریکا کرده وقتی از برگشت پسرش به ایران پشیمان میشود، مشتی خاک وطن برایش روانه میکند. جوان با بو کردن خاک وطن به ایران بازمیگردد. صحنهای که شاید از صنعت اغراق بینصیب نباشد، اما در توضیح معجزه خاک وطن همیشه به یاد میماند.