عروسی در میدان
محمدجواد پوررحیم و مانیا محمدی، زوج جوان مازندرانی تصمیم گرفتند مهمترین شب زندگیشان را میان مردم و در فضای موکبهای مردمی برگزار کنند. تصاویر منتشرشده در فضای مجازی نشان میدهد که ماشین سفید عروس، در میان جمعیت و بدرقه پرشور مردم حرکت میکند. این ماشین عروس علاوه بر گلآرایی، با تصاویر شهدای گرانقدر و پرچم ایران مزین شده و این مراسم ساده را به روایت متفاوت تبدیل کرده است. محمدجواد پوررحیم، داماد ۲۴ساله و دانشجوی کارشناسیارشد علوم سیاسی دانشگاه مازندران، درباره انگیزه این تصمیم به همشهریآنلاین میگوید: «به دلیل شرایط جنگ و شهادت رهبر معظم انقلاب، مراسم ازدواج را به تعویق انداخته بودیم. بعد از سفارش امام مجتبی خامنهای مبنی بر اینکه زندگی مردم باید جریان داشته باشد، تصمیم گرفتیم مراسم ازدواج را در موکبهای مردمی و در کنار جمعیت برگزار کنیم؛ هم برای دلگرمی مردم و هم برای اینکه نشان دهیم مهمترین لحظه زندگیمان را در کنار همان جمعیتی هستیم که چند روز است در صحنه حضور دارند.» او با تاکید بر اینکه این تصمیم با همراهی کامل خانوادهها همراه بود، تصریح میکند: «وقتیاین موضوع را مطرح کردیم، خانوادهها استقبال کردند. هم خانواده من و هم خانواده همسرم تاکید داشتند این کار میتواند هم یک حرکت فرهنگی و هم مراسمی خاطرهانگیز باشد و به مردم حاضر در میدان روحیه بدهد.» مانیا محمدی، عروس جوان بهشهری، دانشجوی دبیری زبان عربی نیز به گفته همسرش، علاقهمند به برگزاری چنین مراسمی بوده و در اجرای آن نقش پررنگی داشته است. محمدجواد پوررحیم، داماد بهشهری میگوید: «فضای مراسم فراتر از یک جشن معمولی بود. مردم بیشتر از ما ذوق داشتند. انگار همه یک خانواده بودیم؛ خانواده چندصد نفره. انرژی و دعای خیری که از مردم شهر گرفتیم، تا پایان عمر با ما میماند.» تزئین خودروی عروس نیز با نگاهی نمادین انجام شده بود. داماد جوان در این باره توضیح میدهد: «برای تزئین خودروی عروس تاکید داشتیم که طرح پرچم ایران به شکل نقشه کشور باشد و دریاهای شمال و جنوب به رنگ آبی و باقی بخشها با پرچم ایران طراحی شده بود.» اما شاید یکی از متفاوتترین بخشهای این مراسم، هدیههایی بود که از سوی مردم به این زوج داده شد. محمد جواد در این باره میگوید: «از مردم عکس شهدا و پرچم ایران هدیه گرفتیم. یک چفیه متبرک به حرم حضرت زینب(س) هم از سوی یکی از مدافعان حرم به ما هدیه شد. اما بهترین هدیه شب عروسی، دعای عاقبت بهخیری مردم بود.»