رسانهها و کارشناسان درباره دست برتر ایران در تنگههرمز چه گفتند؟
حوزه راهبردی
الکساندر اشتوب، رئیسجمهور فنلاند: در جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران، دستِ برتر با ایران است؛ زیرا کنترل تنگههرمز را در اختیار دارد.
هیلاری کلینتون، وزیر خارجه سابق آمریکا: در هر بازی جنگی، نخستین فرض ما بستن تنگههرمز توسط ایران بود... اکنون در موقعیتی ضعیف قرار داریم و ابتکار عمل را از دست دادهایم.
ریچارد هاس، رئیس پیشین شورای روابط خارجی آمریکا: ایران به این شناخت رسیده که کنترل تنگههرمز را در اختیار دارد و بازگشت به وضعیت اولیه ممکن نیست.
اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا: ترامپ در حالی محاصره را آغاز کرده که فشار افکار عمومی و بحران انرژی، قدرت مانور او را محدود میکند.
حوزه امنیتی
والاستریت ژورنال: کشورهای خلیجفارس نگرانند ایران بابالمندب را نیز مسدود کند.
سیانان: ایران با ایستادگی، محدودیتهای قدرت آمریکا را آشکار کرده و کنترل هرمز ادعای پیروزی واشنگتن را زیر سؤال برده است.
نیویورک تایمز: هیچ کشوری برای همراهی با آمریکا در محاصره تنگههرمز اعلام آمادگی نکرده است.
حوزه اقتصادی
اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا: افزایش قیمت بنزین و تورم ناشی از این بحران، بر محبوبیت جمهوریخواهان اثر منفی گذاشته است.
نشریه اکونومیست: محاصره تنگههرمز یک قمار خطرناک است.
نجم علی، تحلیلگر اقتصادی و سیاسی پاکستانی: ایران عملاهزینههای بستن تنگه را متوجه آمریکا کرده و آن را در برابر جهان قرار داده است.
حوزه نظامی
جیمز استاوردریس، فرمانده سابق ناتو: ایران میتواند با مینگذاری گسترده از طریق شناورهای کوچک، تهدید دریایی را تشدید کند.
ادوارد فیشمن، استاد دانشگاه کلمبیا: آیا آمریکا جرأت حمله به کشتیهای چین و هند را دارد؟ این میتواند به یک جنگ جهانی منجر شود.
حوزه استراتژیک
رجب صفروف، رئیس مرکز مطالعات معاصر ایران در روسیه: هر اقدام آمریکا در این تقابل، موقعیت آن را تضعیف کرده است.
برنارد گوتا، نماینده پارلمان اروپا: ترامپ تلاش دارد نشان دهد کنترل اوضاع در دست اوست، اما خود را مضحکه کرده است.
المیادین: اعلام محاصره، نشانه ناتوانی آمریکا در تحمیل شرایط در میز مذاکره است.
تارنمای نشنال اینترست: برتری ایران در هرمز، چشمانداز حضور بلندمدت آمریکا را تضعیف کرده است.
نقطهزنی سفارتخانههای ایران ادامه دارد
کنایه سفارت ایران در اندونزی به تناقضات تکراری ترامپ:
تنگه هرمز باید باز شود.
ما درخواست کمک برای اطمینان از باز ماندن تنگه هرمز را داریم.
ما درواقع نیازی به باز بودن تنگه هرمز نداریم.
تنگه هرمز را فوراً باز کنید، در غیراین صورت عواقب جدی بهدنبال خواهد داشت.
تنگه هرمز را خواهیم بست.
سفارت ایران در هند: این به آن در!
۲۰۱۵، پس از برجام:
آمریکا: تحریمهای بانکی برداشته شده است!
ایران: پس چرا نمیتوانم پول منتقل کنم؟
آمریکا: نمیدانم.
۲۰۲۶، پس از جنگ ۴0 روزه:
ایران: تنگه هرمز طبق مقررات باز است!
آمریکا: پس چرا نمیتوانم کشتیها را از آن عبور دهم؟
ایران: نمیدانم.
بزرگترین گلوگاههای نفتی جهان
تنگه مالاکا ۲۳.۲ میلیون بشکه در روز
تنگه هرمز ۲۰.۹ میلیون بشکه در روز
دماغه امید نیک ۹.۱ میلیون بشکه در روز
تنگههای دانمارک ۴.۹ میلیون بشکه در روز
کانال سوئز ۴.۹ میلیون بشکه در روز
بابالمندب ۴.۲ میلیون بشکه در روز
تنگههای ترکیه ۳.۷ میلیون بشکه در روز
کانال پاناما ۲.۳ میلیون بشکه در روز
مجموع عبور بر حسب میلیون بشکه در روز ۷۳.۲
الان در ونزوئلا چه خبر است؟
آیا میدانستید از زمان رفتن مادورو از قدرت، تورم در ونزوئلا بهشدت افزایش یافته است؟
آیا میدانستید که پول حاصل از فروش نفت ونزوئلا به حسابی تحت کنترل ایالات متحده ارسال میشود و همچنین برای تسویه بدهیها استفاده میشود؟
اگر ونزوئلاییها اکنون در مقایسه با زمانی که مادورو در قدرت بود، واقعیتهای سختتری را تجربه میکنند، پس مزایای مداخله آمریکا در این کشور چیست؟
آمریکا برای کمک به مردم ونزوئلا در این کشور نیست، بلکه برای این است که تا جایی که میتواند از آنها بهرهبرداری کند. اظهارات ترامپ مانند «ما از نفت آنها پول زیادی بهدست خواهیم آورد» و «ما نفت آنها را خواهیم گرفت» را بهخاطر بیاورید.
ونزوئلاییها خواهند فهمید که چرا خیانت به رهبرشان برای تصاحب قدرت توسط ایالات متحده وحشتناک است؛ یک ایده وحشتناک. آنها به سختی درس خواهند گرفت.
چرا سالهای قبل تنگه هرمز را نبستیم؟
این سؤال زیاد مطرح میشود. واقعیت این است که موضوع بستن تنگه هرمز اصلاً جدید نیست و از زمان امام هم بارها بهعنوان تهدید مطرح شده است؛ آخرین بار امام فرمود سیاست صبر در پیش گرفتیم.
سالهای بعد نیز بارها مطرح شد. یکبار حسن روحانی در دوران ریاستجمهوری گفت دلیلی ندارد نفت ایران از تنگه عبور نکند اما نفت دیگران عبور کند که مورد استقبال حاج قاسم هم قرار گرفت. رهبر شهید نیز تأیید کردند. بعدها مجلس نیز طرح دوفوریت برای بستن تنگه را به صحن آورد.
اما چرا عملی نشد؟
پاسخ ساده است: به تعبیر شهید تنگسیری اجرای آن نیازمند اقدام نظامی در تنگه بود و سیاست ایران هیچگاه آغازگر جنگ نبوده است.
توجه کنیم که اقدام پیشدستانه:
مشروعیت حقوقی ایران را زیر سؤال میبرد.
علیه ایران اجماع جهانی ایجاد میکرد.
تصویر اقتدار همراه با مظلومیت را خدشهدار میکرد.
برای جمهوری اسلامی، افکار عمومی و مشروعیت بینالمللی اهمیت دارد.
انقلاب با همین منطق صادر میشود؛ اینکه اقدامش مشروع باشد، و این برای امامین انقلاب بسیار بااهمیت است.
بنابراین، این گزینه همیشه در حد تهدید باقی ماند.
اما امروز اگر چنین اقدامی رخ داده، در چارچوب دفاع مشروع بوده و طبیعی است در این شرایط، ایران از آنچه بهدست آورده است دیگر عبور نمیکند.
حماقت ترامپ هم به همین جهت است که این مسیر را برای ایران باز کرد. البته یکی از حماقتهایش.
روایت خبر
در همینه زمینه :
