نبض زندگی در‌تهران

گروه صفحه‌آخر

تهران، این کلان‌شهر همیشه بیدار، راز عجیبی در سینه‌اش پنهان کرده است؛ رازی به نام «تداوم». خیابان‌‌ ولیعصر(عج)، میدان تجریش، دالان‌های تودرتوی بازار بزرگ و کوچه‌پس‌کوچه‌های این خطه، شاهدان عینی مردمی هستند که آموخته‌اند زندگی را در دل هر طوفانی و زیر سایه هر التهابی، با چنگ و دندان حفظ کنند. اینجا، درست در روزهایی که شاید اخبار و تیترهای نگران‌کننده جنگ بخواهند سایه‌ای از اضطراب بر دیوارها و خیابان‌ها بیندازند، سمفونی بوق ماشین‌ها، قدم‌های تند و مصمم کاسبان در صبحگاه اسفندماه و صدای همهمه در ایستگاه‌های شلوغ مترو، روایتگر داستان دیگری است؛ داستانی از جنس تسلیم نشدن و ایستادگی.
وقتی به تقویم نگاه می‌کنیم و بوی بهار از لابه‌لای دود و سیمان برج‌ها به مشام می‌رسد، نبض تهران تندتر و پرامیدتر می‌زند. بازارهای شب عید، از بساطی‌های رنگارنگ حاشیه پیاده‌روها که سین‌های هفت‌سین، سمنو و سماق را با وسواس روی پارچه‌های ترمه چیده‌اند تا مغازه‌های پرنور لباس‌فروشی و شیرینی‌پزی‌ها، مملو از جمعیتی است که نیامده‌اند تا صرفا‌خریدی روزمره انجام دهند. آن‌ها آمده‌اند تا به خودشان و به تمام جهان ثابت کنند که هیچ سایه تاریکی نمی‌تواند رنگ روشن نوروز و امید به فردا را از تار و پود این سرزمین پاک کند. ماهی‌های قرمزی که در تنگ‌های بلوری می‌چرخند، سبزه‌هایی که با روبان‌های قرمز گره خورده‌اند و دست‌فروشانی که با صدای بلند نوید بهار را می‌دهند، همگی نمادهای کوچک اما بی‌نهایت قدرتمندی از یک مقاومت شیرین مدنی در دل روزمرگی‌ها هستند.
مردم تهران، با تمام دغدغه‌ها و با همان خستگی‌های آشنای پس از یک روز کاری طولانی، همچنان هر صبح کرکره مغازه‌ها را بالا می‌دهند، به سر کار می‌روند و در شلوغی بازارها برای یافتن بهترین‌ها 
چانه می‌زنند. 
این گزارش تصویری، برشی است از همین جریان پرخروش و توقف‌ناپذیر؛ قاب‌هایی واقعی از شهری که زیرحملات دشمن آمریکایی و صهیونی، شاید روزهای پرالتهابی را تجربه کند، اما هرگز از تپش نمی‌افتد و با قامتی استوار، آغوشش را برای استقبال از بهار و شکوفایی باز کرده است.