مقصران وضعیت فعلی دانشگاه‌ها چه کسانی هستند؟

مسئله چیست؟
   بروز رفتارهای هنجارشکنانه در برخی دانشگاه‌ها
   آتش‌زدن پرچم ایران
   پاره‌کردن تصاویر شهدای دفاع‌مقدس 12روزه
   هجوم به نماز جماعت
  وقوع این رفتارها حتی در دانشگاه‌هایی با انتظار بالاتر از رعایت حرمت‌ها (مانند دانشگاه الزهرا)


( لایه اول) دانشجوی خاطی
وضعیت: رفتار خطاکارانه و عبور از خطوط قرمز
نمونه خط قرمز: آتش‌زدن پرچم کشور
چه باید کرد؟
   قانون باید اجرا شود.
   برخورد انضباطی و حقوقی ضروری است.
   اما همه این افراد «مزدور» نیستند.
( لایه دوم ) دانشجونماهای ناآگاه (سیاهی‌لشکر)
ویژگی‌ها:
   سن پایین (۱۹ تا ۲۰ سال)
   فاقد شناخت تاریخی
 ناآشنا با:
  طاغوت پهلوی
  دشمنی‌های چند دهه اخیر
رفتار رسانه‌ای:
  تکرار روایت رسانه‌های معاند
  همدلی احساسی با آشوب و اغتشاش
ریشه خطا: «جهل» و ناآگاهی، نه لزوما عناد

( لایه سوم ) دانشگاه و وزارتخانه
  کوتاهی دانشگاه و وزارتخانه باید در جای خود بررسی شود.
مسئولان باید پاسخ دهند:
  چه کردند؟
  چه باید می‌کردند که نکردند؟

( لایه چهارم ) قطع ارتباط با نسل جوان
مشکل اصلی:
  قطع مسیر ارتباطی مؤثر
  ناتوانی در انتقال پیام
  حاکم شدن زبان بیگانه‌گویی
نتیجه:
  پیام منتقل نمی‌شود.
  واقعیت شنیده نمی‌شود.
  شکاف عمیق‌تر می‌شود.

( لایه پنجم ) حکمرانی رهاشده در فضای مجازی
وضعیت فعلی:
   فضای مجازی بی‌دروپیکر
   نسل جوان در معرض الگوریتم‌ها
   زیست در «دالان‌های پژواک»

پیامدها
   انزوا
  ایزوله‌شدن فکری
   شنیدن فقط صدای خود

بیگانگان چه راهکاری دارند؟
   تیک‌تاک:
 حتی در ایالات متحده آمریکا با محدودیت و چالش جدی مواجه شده است.

  امانوئل مکرون:
 آزادی بیان در شبکه‌های اجتماعی «مزخرف» است؛ همه‌چیز دست الگوریتم‌هاست.

   بنیامین نتانیاهو:
 جنگ امروز در پلتفرم‌ها جریان دارد.
در یک کلام
 دانشجونماها خطاکارند، اما بسیاری قربانی‌اند.

 خطای بزرگ‌تر:
   بی‌خیالی در حکمرانی فرهنگی و رسانه‌ای
   نادیده‌گرفتن شکاف نسلی

تلخ‌تر از دانشجونما:
   بی‌خبری ما از عمق این شکاف
   گاه اگر بی‌حرمتی به پرچم و شهدا رخ ندهد، اساسا متوجه بحران نمی‌شویم.