دانشگاه؛ میدان گفت‌وگو یا عرصه خشونت و رادیکالیسم؟

ما برای دانشگاه و محیط علمی جایگاه و‌ شأن ویژه‌ای قائل هستیم. وظیفه اصلی دانشگاه، تولید علم و تربیت استادان مورد نیاز کشور است و همه جهت‌گیری‌ها باید در خدمت این 2هدف اساسی باشد.
در عین حال، دانشگاه را محل تضارب آرا، برگزاری کرسی‌های آزاداندیشی و ارائه طرح‌های حکمرانی درست، عادلانه و عالمانه می‌دانیم؛ طرح‌هایی که می‌تواند به تصمیم‌سازان و حاکمان کشور ارائه شود.
در جریان اتفاقات و تنش‌های اخیر در دانشگاه‌های تهران، بهشتی و شریف شاهد آن هستیم که دانشگاه، فضای گفت‌وگوی سازنده خود را تا حد زیادی از دست داده و متأسفانه به سمت رادیکالیسم و خصومت پیش رفته است.
این نزاع‌ها و درگیری‌های کلامی و فیزیکی دقیقاً همان چیزی است که دشمن آرزویش را دارد. دانشگاه باید محل تضارب آرا باشد؛ اگر این ویژگی را از دست بدهد، راه برای تکرار فاجعه ۲۸ مرداد و حضور دوباره شعبان‌بی‌مخ‌ها هموار خواهد شد.
شعارهایی که اخیرا از سوی برخی افراد در محوطه دانشگاه شریف سر داده شد، هیچ ارتباطی با مطالبه استدلال و گفت‌وگوی منطقی از سوی بخش دیگری از دانشجویان نداشت. بیرون کشیدن چاقو از جیب یکی از معترضان یا پرتاب سنگ، نشانه‌های روشنی از
کمرنگ شدن‌ شأن دانشگاه است.
ما امروز با جریانی در فضای دانشگاه مواجهیم که در حال تهی کردن معنا از واژه‌های کلیدی فرهنگ و هویت ماست: اعتراض، عزاداری، وطن، ناموس و دانشجو.
در دانشگاه نباید جلوی هیچ صدایی گرفته شود؛ اما مواجهه نظرات مخالف نیز نباید با فحاشی، سخنان خارج از ‌شأن دانشجو و استاد، یا رفتارهای 
غیراخلاقی باشد.
دانشگاه از آذر ۱۳۳۲ تاکنون ضد‌سلطه بوده و خواهد بود. این خیال باطل دشمنان است که گمان می‌کنند با ایجاد فضای رادیکال و هرج‌ومرج، دوباره سلطه بر دانشگاه ممکن خواهد شد. ضد‌سلطه بودن، بخش جدایی‌ناپذیر هویت تاریخی و اصیل
دانشگاه ایران است.
به دانشجویانی که در محوطه دانشگاه شعارهای ساختارشکنانه می‌دهند یا فحاشی‌هایی که در فضای مجازی منتشر می‌شود، اعلام می‌کنیم: میز گفت‌وگو و کرسی‌های آزاداندیشی با هر موضوع و چالشی که معترضان مدنظر دارند، همیشه از سوی انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل و دوستان همراه آماده برگزاری است.
حسین موسوی- دبیر اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل