کارگردان فیلم «خواب» با اشاره به داستان فیلم و نقش عطاران بیان کرد که هیچ شخصی به جز رضا عطاران نمیتوانست این نقش را بازی کند.
نشست فیلم «خواب»، به کارگردانی مانی مقدم و تهیهکنندگی امیرحسین حیدری با حضور کارگردان و تهیهکننده و با اجرای وحید رونقی از آثار چهل و چهارمین جشنواره ملی فیلم فجر دیروز ۱۹ بهمن در پردیس ملت برگزار شد.
امیرحسین حیدری، تهیهکننده این اثر در ابتدای این نشست بیان کرد: امروز حرف زدن درباره فیلم، سینما و این رویداد سینمایی کار سادهای نیست، امروز همه ما دلشکسته و خسته هستیم، سینما همیشه سرگرمی نبوده، آینه حال و روز یک جامعه است؛ جایی که ترسها و عشقها و رویاها خود را بیواسطه نشان میدهند و امروز این آینه حاوی مردمی است که سختی میکشند اما ایستادهاند.
وی اضافه کرد: ما در کنار خانوادههای داغدار هستیم کنار سینماگرانی که ایستادهاند، ما تلاش کردیم صادق باشیم، صادق با احساسات، با ترس و با عشق به ایران و زندگی. اگر امروز اینجا از سینما حرف میزنیم به این معنا نیست که غافل هستیم اما سینما برای گفتوگو و همدلی است امیدوارم روزی فرا برسد که سینما از امید و زندگی بگوید.مقدم، کارگردان هم بیان کرد: این فیلم از خواب من میآید من مدام یک خواب را میدیدم. خوابهایی که نوعی دوگانگی دربردارد. ما این دوگانگی را خیلی زیاد داریم که بخشی از موبایل و اینستاگرام است.وی درباره حضور عطاران مطرح کرد: هیچ شخصی به جز رضا عطاران نمیتوانست این نقش را بازی کند، این نقش کاملا درست درآمده بود و مطابق با ذهنیت من بود. آنچه را که من میخواستم عطاران به خوبی درآورد. او ۳۵ سال است کار میکند اما حرفهایتر از او در سینما وجود ندارد. او حتی در یک پلان مداخله نمیکرد.حیدری هم اظهار کرد: آقای عطاران همیشه یک شرط ثابت دارند و آن فیلمنامه خوب است، وقتی فیلمنامه را خواندند با هم قرار گذاشتیم و قبول کردند.
مقدم اظهار کرد: فیلم صددرصد تأثیرگرفته از سینمای لینچ است. من استادم هومن سیدی است، او را به ناحق به کپیکاری متهم میکنند. اما ما ناخودآگاهی داریم که یکسری پلان و سکانس در آنجا شکل گرفته و نمیتوانیم دیگران را متهم کنیم که کپی کردهاند.
این کارگردان درباره نگاه دینی در فیلم گفت: فیلم طعنه به رادیکالیسم دینی مذهبی نبود. فیلم الگوی خاصی ندارد. خیلی فیلمها را دیدهام و تأثیر گرفتهام. قصد اصلی من روایت دوگانگی شرق و غرب بود.ما نوعی دوگانگی داریم که بهطور خیلی جدی مضر است، این مسئله از زمانی پیش آمد که موبایل و اینستاگرام وارد زندگی ما شد و یک مشت دروغ را به ما تحمیل کردند. این مسیر دیوانهکننده است. آدمها وقتی احساس میکنند چیزی را از دست میدهند دیگر نرمال نیستند.
جز عطاران کسی نمیتوانست در «خواب» بازی کند
در همینه زمینه :
فیلمهایی که امروز میبینیم