جهان شخصیتهای «زندگی کوچک کوچک»
کارگردان فیلم «زندگی کوچک کوچک» از جهان این فیلم گفت و اینکه در سینما هر فیلمسازی جهان خودش را خلق میکند
نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «زندگی کوچک کوچک» با حضور امیرحسین ثقفی کارگردان، علی اکبر ثقفی تهیهکننده، محمد دارابی مدیر فیلمبرداری، حبیب سیفاللهی بازیگر و با اجرای وحید رونقی بهعنوان نخستین نشست هشتمین روز جشنواره ملی فیلم فجر در سالن ۱۲ پردیس ملت برگزار شد.
امیرحسین ثقفی در توضیح جهان اثر خود گفت: فیلم خودش باید کارکند؛ مانند شاعر که شعرش گویای جهان اوست. فیلم هم باید
همین گونه باشد.
وی درباره ایده فیلم عنوان کرد: فیلم داستانی است از کتاب «بازی تمام شد» از غلامحسین ساعدی که ما در فیلم آن قصه را بسط دادیم.
کارگردان اضافه کرد: بحران امروز ما فقر نیست، شفقت است و راه برونرفت هم فقط رهایی از خشونت است.
وی ادامه داد: سینما برای من فراتر از نظر منتقدان، نوعی عبادت است و در مسیرم فکر میکنم انسان باید کار خودش را بکند. اعتقاد دارم هر نویسندهای یک اثر دارد و هر کارگردان اگر یک فیلم بسازد، گویی از ابتدا تا انتها نگاه جدیدی خلق کرده است.
ثقفی در پاسخ به شباهت جهان فیلمش با جهان فیلمهای کیارستمی و مجیدی، اظهار کرد: سینمای کیارستمی و مجیدی دو جهان کاملا متفاوت است و من فکر نمیکنم این شباهت وجود داشته باشد.
وی تصریح کرد: سینما بهنظر من دو وجه دارد؛ جهان امروز را تعریف میکند یا جهان دیگری را خلق میکند. من ترجیحم خلق جهان دیگر است. از بلاتار تا تارکوفسکی بهنظرم این نگاه را داشتهاند.
وی درباره مسئله فیلم خود اظهار کرد: انسان ابتدا به فکر تامین نیازهای اولیه است و بعد از تامین آن دنبال نیازهای بیشتر میرود. شخصیتهای داستان من نیز درگیر نیازهای اولیه خود هستند اما شخصیت توماج رویای دریا داشت و یک اتوپیا در ذهن داشت که به آن رسید.
ثقفی درباره لوکیشن فیلم خود و مرز آن با روستا یا فضای مشابه، بیان کرد: جهان فیلم من ناکجاآباد بود و فضایی فراتر از روستاست. ما نباید دنبال این باشیم که لباس یا فضا به شهر یا جغرافیایی خاص برسد. شخصیتها در این فضا گویش خاصی ندارند.
وی با اشاره به داستان فیلم خود که موضوعی جهانی دارد، گفت: انسانیت و عشق و تنهایی مرز ندارد.
ثقفی سپس اظهار کرد: اگر با سینما و صور خیال به شخصیتهای فیلم نگاه کنیم، پدر و پسر نماد ابراهیم و اسماعیل بود و هر دو قربانی خشونت شدند و درگیر همان بحران شفقت شدند. سینما یک صور خیال دارد. ما آنقدر در جهان رئال غرق شدهایم که هر آنچه جز فضای رئال را عجیب میدانیم.
علیاکبر ثقفی، تهیهکننده نیز درباره لوکیشن فیلم گفت: لوکیشن براساس ذهنیت کارگردان شکل گرفت و بین نطنز و کاشان بود. تولید با امیرحسین ثقفی هم سخت است، هم لذت بخش. با این حال، خروجی آن تهیهکننده را راضی میکند. با امیرحسین کار کردن صبوری خاصی میخواهد تا جهان خاص خود را پیاده کند.
