پیش از آنکه فصل جدید لیگ قهرمانان آسیا از راه برسد، تیمهای ایرانی حاضر در این جام مدام از این صحبت میکردند که توانایی ایستادن در برابر رقبای ثروتمند و کهکشانی عربستانیشان را ندارند. حالا که دور گروهی به پایان رسیده و فقط یک تیم از فوتبال ایران در این جام باقی مانده، میتوان گفت که عربستانیها به هیچوجه عامل یک فصل ناامیدکننده برای فوتبال ایران نبودهاند. البته که باشگاههای ایرانی از 18امتیاز ممکن مقابل این رقبا، فقط یک امتیاز گرفتند اما حذف باشگاههای ایرانی از آسیا، دلایل دیگری داشت و در لحظات کلیدی دیگری رقم خورد.
تراکتور و سکته زودرس
آیا این تیمهای پرستاره عربستانی بودند که تراکتور را از لیگ قهرمانان آسیا کنار زدند؟ این تیم در خانه و مقابل هوادارهای خودی که ورزشگاه را روی سرشان گذاشته بودند، روبهروی شارجه از فوتبال امارات شکست خورد و اصلا به دور گروهی لیگ قهرمانان نرسید. پس نخستین حذف ایرانیها در آسیا، هیچ ربطی به تیمهای عربستانی و هزینههای سنگین این فصل نداشت، بلکه تغییرات متعدد و بیدلیل تراکتور در تابستان، این تیم را در معرض این سکته زودرس قرار داد.
نساجی، حریف محبوب نوبهار!
2شکست مقابل الهلال عربستان، نتیجهای نبود که برای طرفداران تیم نساجی ایران دور از انتظار باشد.
حتی با وجود این شکستها، نساجی هنوز میتوانست خودش را به دور بعدی لیگ قهرمانان برساند. تیم مهدی رحمتی نسبت به 2تیم ایرانی دیگر، مسیر بسیار مطلوبتری در آسیا داشت اما آنچه موجب حذف این تیم از لیگ قهرمانان شد، تقدیمکردن 6امتیاز به نوبهار ازبکستان بود. فاصله نساجی با کیفیت استاندارد برای حضور در این تورنمنت آنقدر زیاد بهنظر میرسید که آنها در هر گروه دیگری هم حذف میشدند. حتی اگر یک تیم عربستانی هم در این گروه قرار نمیگرفت، باز تیم رحمتی شانسی برای رسیدن به دور بعدی پیدا نمیکرد.
پرسپولیس، اینجا باخت
دلیل حذف پرسپولیس از لیگ قهرمانان هم، النصر نبود. این باشگاه در بازی رفت با آن محرومیت عجیب و آن وضعیت چمن، بیدلیل کار را برای خودش سخت کرد. در بازی برگشت با النصر هم پرسپولیس میتوانست برنده باشد و اختلاف 2تیم زیاد بهنظر نمیرسید. با این حال، تیم یحیی بهخاطر امتیاز عجیبی که در تاجیکستان از دست داد و سرانجام شکست دور از انتظار در بازی آخر با الدحیل، بهراحتی خودش را از ادامه حضور در لیگ قهرمانان محروم کرد.
صعود با هدیه 6امتیازی
بین تیمهای ایرانی لیگ قهرمانان، سپاهان تنها تیمی بود که تا روز آخر برای صدرنشینی شانس داشت. آنها که بازی رفت با الاتحاد را با سوءمدیریت از دست داده بودند، در بازی برگشت هم به لحاظ فنی کاملا بهتر بهنظر میرسیدند؛ یعنی اینجا هم نبردی نابرابر بین تیمهای ایرانی و عربستانی شکل نگرفت. سپاهان اگر در بازی اول با نیروی هوایی عراق به پیروزی میرسید، قبل از بازی پایانی صعودش را قطعی کرده بود. پس اینجا هم سرنوشت، جور دیگری برای آنها رقم خورد.
مشکل، عربستان نبود!
کهکشانیها بههیچوجه عامل رقمخوردن یک فصل ناامیدکننده برای فوتبال ایران نبودند
در همینه زمینه :