![دشمن بهدنبال بیخاصیت کردن عاشوراست](/img/newspaper_pages/1402/05-mordad/07/rooyi/02-02.jpg)
دشمن بهدنبال بیخاصیت کردن عاشوراست
![دشمن بهدنبال بیخاصیت کردن عاشوراست](/img/newspaper_pages/1402/05-mordad/07/rooyi/02-02.jpg)
سیدمحمد حسینی*
درباره سیاسی بودن قیام امامحسین(ع) نکات بسیاری وجود دارد که باید مورد بررسی قرار گیرد. یکی از این نکات، حدیث مشهوری از رسول مکرم اسلام، حضرت محمد(ص) است که فرمودهاند: «حسین منی و انا من حسین». یا در جای دیگری میفرمایند: «الاسلام نبوی الحدوث، حسینی البقاء». یعنی شروع دین اسلام با پیامبر(ص) بوده و ادامه آن از سوی سیدالشهدا(ع) انجام گرفته است.
درحقیقت قیام امام حسین(ع) یک رویکرد کاملا سیاسی و اجتماعی برای مبارزه با حکومت ظالم آن زمان بوده است و نمیتوان گفت حرکت ایشان فردی بوده است. از سوی دیگر قیام سیدالشهدا(ع) با درس عبرتهایی برای مردم جهان همراه است و نکات آموزندهای دارد که مسلمانان باید برای درسآموزی از آن، تلاش ویژهای داشته باشند. در واقع میتوان اینگونه پنداشت که اقدامهای یزیدیان در مواجهه با اهل بیت پیامبر اسلام(ص)، مختص به ۱۴۰۰سال پیش نبوده و در هر عصر و زمانهای، یزیدیان و جبارانی وجود دارند که باید با الگو گرفتن از قیام سید و سالار شهیدان، با آنها مبارزه کرد. یکی از مثالهای مطرح در این زمینه، اقدامهای خصمانهای است که در دوره پهلوی انجام شد. اینکه رضاخان در سالهای ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۰ عزاداری برای امام سوم شیعیان را ممنوع میکند، بهدلیل آثار و تبعات عزاداری و عبرت گرفتن از حرکت ایشان و زیربار ظلم نرفتن بود. جلوگیری از شکلگیری حرکتهای عدالتطلبانه از مهمترین رویکردهای مدنظر در جلوگیری از عزاداری مردم برای امام حسین(ع) درآن دوره بهحساب میآید.
علاوه بر اینها، باید به راهبردهای اتخاذ شده از سوی دشمنان مردم ایران بهمنظور سکولارسازی هیئتهای مذهبی هم اشاره کرد؛ اقدامهای مذبوحانهای که هدف «بیخاصیتسازی الگوهای عاشورایی» را ترسیم کردهاند و میکوشند با فعالیتهای گسترده، جامعه عاشورایی ایران را به مسیر دلخواه خود هدایت کنند؛ مسیری که در آن خبری از آرمانها و ارزشهای عاشورایی و عدالتطلبانه نیست.
امروز عناصر داخلی و خارجی دشمنان با مطرح کردن موضوع «جدایی سیاست از هیئتها»، بهدنبال بیخاصیت کردن عاشورا و مجالس عزاداری برای اباعبدالله(ع) هستند؛ بهطوریکه این مجالس چه در داخل و چه در خارج از کشور، هیچ تأثیری بر مسلمانان و مردم جهان نداشته باشد و خطری برای طاغوتهای عالم ایجاد نکند.
دلیل در پیش گرفتن چنین رویکردهایی هم این است که وقتی مردم با فرهنگ قیام امامحسین(ع) و آموزههای نهفته در آن آشنا میشوند، موضعگیریهایشان در موضوعهای سیاسی- اجتماعی متحول میشود و ولایتپذیری و حمایت از رهبری امت به سمت و سوی مبارزه با طاغوت پیش میرود؛ مسیری که مورد دلخواه دشمنان ایران و ایرانی نیست و از همه ابزارهای موجود برای عدمتحقق آن استفاده میکنند.
نکته اینکه باید درنظر داشت این فرهنگ عاشورا بود که سببساز پیروزی انقلاب اسلامی شد و حرکتهای مردمی را به سوی مبارزه با طاغوت زمان هدایت کرد. در دوران جنگ نیز این فرهنگ مقاومت عاشورایی بود که زمینهساز پایداری بینظیر جوانان ایرانی در مقابل دشمنان شد. اگر این روحیات و عبرتها نبود، مانند حکومتهای پیشین، در زمان دفاع مقدس نیز بخشهایی از کشور جدا میشد و به دست بیگانگان میافتاد، اما روحیه و فرهنگ امامحسینی(ع) سبب شد تا جوانان ما از عزت و تمامیت ارضی کشور خود دفاع کنند و مانع پیروزی بیگانگان شوند.
دشمنان همواره از چنین آموزههایی احساس خطر میکنند و میکوشند با بیخاصیتسازی هیئتها، آن هم با کلیدواژه «هیئت غیرسیاسی»، مسیر جامعه و جوانان را از سمت و سوی آموزههای نهضت حسینی منحرف کنند.