![ماجرای عجیب کلابهاوس](/img/newspaper_pages/1401/11-Bahman/09/zendegi/12-03.jpg)
ماجرای عجیب کلابهاوس
![ماجرای عجیب کلابهاوس](/img/newspaper_pages/1401/11-Bahman/09/zendegi/12-03.jpg)
بهتازگی نشستی بهنام تجربه نگاری تنظیمگری در ایران از سوی باشگاه تنظیمگران ایران برگزار شد که در آن رئیس سابق سازمان تنظیم مقررات از ماجرای عجیب مسدود شدن کلاب هاوس در زمان دولت قبل گفته است. حسین فلاح جوشقانی درباره این فیلترینگ بدون رأی قاضی و نظر کمیته که تعیین مصادیق محتوای مجرمانه بود گفته است: «اگر کلابهاوس فیلتر شده بود باید به سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی ابلاغ میشد.»
حسین فلاح جوشقانی با تأکید بر اینکه در مورد کلاب هاوس، نه قاضی و نه کمیته تعیین مصادیق محتوای مجرمانه حکم نداده بودند، ادامه داد: «بنا بر ماده واحده وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، این وزارتخانه میتواند از اپراتورها بابت این قضیه از جریمه، حق السهم و حقالامتیاز بگیرد.» بهگفته او «بر همین اساس، وزارت ارتباطات به تعیین جریمه اقدام کرد و در این خصوص رگولاتور نقشی نداشت.» فلاح جوشقانی که در دورهای رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی بود به ابلاغ جریمه این دو اپراتور از سوی وزارت ارتباطات اشاره و یادآوری کرد که با پیگیری ایرانسل و همراه اول، این مصوبه در دیوان عدالت متوقف شد و تا جایی که اطلاع دارم این جریمه اعمال نشد. به تازگی وزیر ارتباطات از عزم دولت برای رفع فیلتر این پلتفرم خبر داد.
او همچنین با یادآوری این موضوع که در سال۹۵ هریک از اپراتورهای اصلی حدود یک میلیارد دلار بهصورت سالانه برای زیرساخت خود سرمایهگذاری میکردند، گفت: «این عدد با توجه به کاهش ارزش پول ملی به حدود ۱۰۰میلیون دلار رسیده است.» فلاح جوشقانی در پاسخ به سؤالی درباره اختلاف این سازمان با صداوسیما در سالهای گذشته گفت: «ما اختلاف مبنایی با صداوسیما در حوزه طیف و باند فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ داشتیم که تاکنون حل نشده است. اما در حوزههای دیگر ارتباط منطقی و خوبی برقرار بود. عموما صداوسیما در راستای مقررات ما عمل کرد.» او همچنین درباره چالشهای همکاری بیننهادی در ساختار حکمرانی کشور گفت: «در مواردی نتوانستیم همکاری خوبی تعریف کنیم. مثلا درخصوص پیادهسازی فیبر در شهرها، بحثهای جدی با وزارت نیرو آغاز کردیم.» فلاح جوشقانی تأکید کرد که بهدلیل اینکه مقررات ما شمولیت لازم را نداشت این مذاکرات به نتیجه نرسید و شرکتها مجبور شدند از شهرداریها مجوز بگیرند و با هزینهای تقریبا ۶ برابر هزینه فیبر هوایی، فیبر نوری را به شکل زیرزمینی توسعه دهند.