هفت کچلون

مرضیه موسوی| خبرنگار:

برادران «هفت کچلون» 8 نفر بودند؛ عباس کچلا، محمّد کچلا، غلامعلی کچلا، صفر کچلا، شعبان کچلا، احمد کچلا، محمودکچلا و امیر کچلا. این برادران ساکن محله مولوی در نوجوانی و جوانی با سری تاس و کچل و موهای تراشیده در بیشتر معرکه‌ها و دعواهای محله به چشم می‌خوردند و اگرچه در سن بالاتر همگی موهای پرپشتی داشتند اما به هفت کچلون شهرت پیدا کردند.

یکی از دلایلی که این 8برادر به هفت کچلون معروف شدند این بود که برادر بزرگ‌تر خیلی در دعواها همراه بقیه برادرها به چشم نمی‌خورد. برادران هفت کچلون از جاهلان و لوطی‌های طهران قدیم بودند که از شکستن شیشه مغازه‌ها و به هم زدن کافه‌ها و چاقوکشی در گذر و خیابان تا لشکرکشی در تظاهرات‌ها و صحنه‌های سیاسی حضور همیشگی داشتند. دعواها و چاقوکشی‌های برادران هفت کچلون و آشتی‌کنان آنها همراه حسین رمضون یخی با طیب، قصه‌های شنیدنی از قصه‌های طهران قدیم است. 

«طیب حاج رضایی» معروف‌ترین لوطی تهران بود‌که حسین رمضون یخی را رقیب خود می‌دانست و دعواهای زیادی بین ‌دار و دسته این دو لوطی در محله‌های تهران رخ می‌داد. دسته‌های عزاداری هر دو لوطی شهرت بسیار داشت و هر سال در ایام محرم مردم به تماشای عزاداری این 2تکیه که در مولوی و دیگری در میدان خراسان دایر شده بود می‌رفتند. برادران هفت کچلون هم در این یارکشی‌ها به ‌دار و دسته حسین رمضون یخی پیوسته بودند.

اما بعد از آشتی‌کنان معروف میان طیب و حسین رمضون یخی دسته‌های عزاداری این دو در ایام محرم به یکدیگر می‌پیوستند و از آن پس هفت کچلون هم زیر علم طیب خان عزاداری می‌کردند. در آن سال‌ها که چهارراه مولوی، فلکه و آبنما داشت پرچم بزرگ دو چوبه و سفید رنگی هیئت در ضلع شمال فلکه نصب می‌شد که بر آن نوشته شده بود: «هیئت عزاداران حسینی جوانان جنوب شهر» که روی آن آرم 2دسته به هم پیوسته و در هم گره خورده دیده می‌شد که نشانی از اتحاد و صمیمیت طیب خان و حسین رمضان یخی بود و هفت کچلون نیز جزو آن بودند.