![موراکامی و هنر داستاننویسی](/img/newspaper_pages/1400/11-%20bahmen/25/Farhang/24-05.jpg)
موراکامی و هنر داستاننویسی
![موراکامی و هنر داستاننویسی](/img/newspaper_pages/1400/11-%20bahmen/25/Farhang/24-05.jpg)
موراکامی و هنر داستان نویسی یکی از آثاری است که موراکامی در زمینه شیوه نویسندگی نوشته و مریم حسیننژاد آن را به فارسی ترجمه کرده است. موراکامی در کتاب «هنر داستان نویسی» بیشتر از احساسات و نگرش خود به نویسندگی و از نویسندگی به مثابه یک هنر سخن گفته است. در واقع دراین کتاب او کمتر به پس زمینههای نویسندگی خویش پرداخته و بیشتر جنبههای خود نویسندگی را مد نظر قرار داده است. در پشت جلد این کتاب با اشاره به تعریفی که موراکامی در کتاب هنر داستان نویسی ارائه میدهد، نوشته شده است: نوشتن... آسان است. خیلی آسان. برای من شبیه یک جور درمان است. هنگام نوشتن میتوانید هرکسی باشید. به همین دلیل مینویسم که هر کسی بشوم. در زمان نوشتن میتوانید پایتان را توی هر کفشی بکنید و هر چیزی را تجربه کنید. موراکامی بیشتر در نگارش رمانهایی که مرز واقعیت و غیر واقعیت در آنها به طور دقیق مشخص نیست و به تعبیر دیگری دنیاهای واقعی و غیر واقعی در رمانهایش در هم آمیختهاند، تخصص دارد، به همین دلیل بیشتر داستانهایش جنبه راز آلود به خود میگیرند، موراکامی البته خود در این باره گفته است که هیچگاه درصدد مرز بندی مشخص میان دنیای واقعی و دنیای غیر واقعی در رمانهایش نبوده و هیچگاه خود چنین مرز بندی را در رمانهایش حس نکرده است. او در این باره شیوه رمان نویسی خود تصریح کرده است هرچقدر تلاش میکنم درباره دنیای واقعی به شیوه واقع گرایانه تری بنویسم، دنیای غیر واقعی در رمانم ظهور و بروز بیشتری مییابد.