![کتاب و کرونا و خاموشی](/img/newspaper_pages/1400/04-%20TIR/17/docherkheh/1-1.jpg)
چرخ اول
کتاب و کرونا و خاموشی
![کتاب و کرونا و خاموشی](/img/newspaper_pages/1400/04-%20TIR/17/docherkheh/1-1.jpg)
طوبا ویسه
اول: فردا روز ملی ادبیات کودک و نوجوان است. شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال 2931 و بنا بر پیشنهاد شورای فرهنگ عمومی، 81تیرماه را بهعنوان «روز ادبیات کودک و نوجوان» اعلام کرد. این روز سالروز درگذشت «مهدی آذریزدی» است که او را پرتیراژترین نویسندهی تاریخ ادبیات کودک و نوجوان ایران میدانند.
کتابهای «قصههای خوب، برای بچههای خوب» از کارهای درخشان اوست. او داستانهای کلیله و دمنه، مرزباننامه، گلستان سعدی و... را برای کودکان و نوجوانان بازنویسی کرد.
دوم: یکی از نوجوانان خاطرهای را برای من تعریف کرد. او گفت: «در آذر1399، سر موضوعی مدتی با دوستان هممدرسهایام قهر کردم. زنگ تفریح، دوستانم سپیده و محدثه با هم رفتند به قدمزدن و خوراکیهایشان را با هم تقسیم کردند. تنهایی، احساس بدی به من میداد. چندبار خواستم با آنها آشتی کنم، اما نمیدانم چه شده بود که اوضاع خوب پیش نمیرفت. تا اینکه فکری به سرم زد. فردای آنروز کتاب جذابی را از قفسهی کتابهایم برداشتم و به مدرسه بردم که دیگر زنگتفریح تنها نباشم. گوشهای در آفتاب نشستم به کتابخواندن. نویسنده مرا به دنیای شیرین خودش میبرد. نمیدانم مجموعهکتابهای«نیکولاکوچولو» را خواندهای یا نه؟ این کتاب را «رنه گوسینی» نوشته و «ژانژاک سامپه» برای آنها تصویرگری کرده است. ماجراهای دعواها در حیاط مدرسه، دوستیها و دشمنیهایشان خیلی جذاب است. من هم با نیکولاکوچولو خندیدم. هوا سرد بود و من چند روز با او و خانوادهاش به کنار دریا رفتیم و بعد هوا توفانی و بارانی شد. ما در هتل کوچکمان ماندیم. اگرچه محدثه و سپیده مرا محل نمیگذاشتند؛ اما من دوست خوب و مطمئنی داشتم، بهنام کتاب... حین کتابخواندن لقمهی نان و پنیرم را خوردم. همینطور غرق کتاب بودم که ناظم مدرسه به پشتم زد و گفت: «فلانی چرا نمیروی سر کلاس؟!»
سوم: متأسفانه، موج پنجم کرونا آغاز شده و خیلی از شهرها قرمزند. تهران هم از همان شهرهاست. کرونا بیماری خطرناکی است. پروتکلهای بهداشتی را رعایت کنیم، ماسک بزنیم و سعی کنیم مهمانی نرویم و از تردد غیرضروری برحذر باشیم.
چهارم: ای وای، باز هم برقها رفت! و الآن لپتاپ خاموش میشود. چون باتری آن خراب است. شمع هم که نداریم. باید در تاریکی به سایههایمان نگاه کنیم...