![بلندمرتبههای بیدفاع](/img/newspaper_pages/1397/01%20FARVARDIN/27/OSTANHA/A2.gif)
بلندمرتبههای بیدفاع
رئیس سازمان آتشنشانی نوشهر: از نظر تجهیزات در وضعی نیستیم که بتوانیم پاسخگوی شرایط بحرانی به ویژه در ساختمانهای بلندمرتبه باشیم
![بلندمرتبههای بیدفاع](/img/newspaper_pages/1397/01%20FARVARDIN/27/OSTANHA/A2.gif)
اشکان جهانآرای| ساری - خبرنگار:
صبح شنبه این هفته یکی از ساختمانهای مجتمع رفاهی بانک مرکزی در شهرستان نوشهر دچار آتشسوزی شد که متأسفانه مرگ یکی از کارکنان این مجتمع و سوختگی 6 نفر دیگر را از پرسنل مجموعه در پیداشت. آتشسوزیها هر روز در نقطهای از استان رخ میدهند و آتشنشانها هم در حد توان امدادرسانی میکنند. اما عمده آتشسوزیهای ساختمان در مازندران با توجه به شکل بناها و ارتفاع کمشان، آتشسوزیهای مرتفعی نیستند. معمولا گستردهترین آتشسوزیها در مازندران، آتشسوزیهای صنعتی هستند که مساحتشان از ارتفاعشان بیشتر است.
به همین دلیل میتوان نوع امدادرسانی و مهار آتش در استان را متفاوت با شهرهای بزرگ کشور دانست. حتی در آتشسوزیهای صنعتی مازندران که در همین ماه یک نمونه آن در یکی از کارخانههای نساجی آمل و سال گذشته در کارخانه اکریلتاب بهشهر رخ داد و خسارات زیادی هم بر جای گذاشت نیز ارتفاع آتش محدود است. اما آتشسوزی مجتمع آموزشی و رفاهی بانک مرکزی در نوشهر تلنگری به همه مسئولان اجرایی و ارشد استان و مدیران شهرهای بزرگ و گردشگرپذیر استان زد.
این آتشسوزی که در طبقه هشتم یکی از ساختمانهای مجتمع آموزشی و رفاهی بانک مرکزی رخ داد با آتشسوزیهای معمولی و مرسوم در مازندران به دلیل ارتفاع محل وقوع آتشسوزی و شکل دسترسی تفاوت زیادی داشت. نیروهای آتشنشانی نوشهر سعی کردند در کمترین زمان ممکن به محل حادثه برسند و خدماترسانی کنند، اما ماشینآلاتی که در اختیار داشتند، برای این حادثه چندان کاربردی نبود. زیرا در حادثههای آتشسوزی با این ویژگی و ارتفاع، به ماشینآلات خاصی نیاز است که متاسفانه در مازندران تقریبا میتوان گفت وجود ندارد.
ضرورت خودایمنی ساختمانهای مرتفع
در چنین وضعیتی آن چه پیش از تجهیزات و امکانات باید مورد توجه قرار گیرد، ایمنسازی بناها به سیستمهای ایمنی است. این موضوع را رئیس سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی نوشهر نیز تایید میکند.
«حسین سمرقندی» در گفتوگو با همشهری با ابراز نگرانی از بیتوجهی به برخی مسائل مهم ایمنی در ساختمانهای بلندمرتبه منطقه گفت: قضیهای که مدتهاست سخت پیگیر آن هستیم و در کمیته راهبردی آتشنشانی استان هم پیرامون آن نکاتی را مطرح کردهایم، نبود نظارت روی ساخت برخی ساختمانهای بلندمرتبه منطقه است که در خارج از محدودههای شهری ساخته میشوند. سازندگان و مالکان این ساختمانها معمولا مجوز ساخت را از بخشدار یا استانداری و نهادهای مرتبط دیگر میگیرند و به همین دلیل برای ساخت و بررسی نقشه آنها استعلامی از آتشنشانی نمیشود.
وی اظهار کرد: آتشنشانی روی همه ساختوسازهایی که در محدودههای شهری انجام میشود نظارت دارد و نکات ایمنی را گوشزد میکند. حتی در مرحله دریافت پایان کار نیز کارشناسان آتشنشانی به این مسائل دقت نظر دارند، اما در این بناها که خارج از محدوده شهری هستند، نظر تخصصی آتشنشانی درخواست نمیشود. در حالی که پس از بروز حادثه، آتشنشانی نخستین مرجع مورد توجه مسئولان است.
امکانات ناکافی آتشنشانی
این مسئول با تأکید بر این که تمام این ساختمانها باید خودایمن باشند، گفت: متأسفانه در مازندران از نظر تجهیزات و تعداد نیروهای آتش نشان در وضعی نیستیم که بتوانیم پاسخگوی شرایط بحرانی به ویژه در ساختمانهای بلندمرتبه باشیم. به عبارتی با این وضعیت اگر آتشسوزی گستردهای در منطقه رخ دهد، کنترل آن از توان ما خارج است. اگر ساختمانهای بلندمرتبه خودایمن نباشند و سیستمهای روز ایمنی را لحاظ نکنند، در زمان بروز آتشسوزیهای گسترده از دست ما کار زیادی بر نمیآید. در غرب مازندران حتی یک خودروی نردبان آتشنشانی هم نداریم.
سمرقندی با بیان این که آتشنشانی در همه شهرهای مازندران آماده ارائه نظر کارشناسی به سرمایهگذاران و مالکان ساختمانهای بلندمرتبه است، گفت: اخیرا سرمایهگذار هتل بزرگ در حال ساخت آراز نوشهر با وجود این که خارج از محدوده شهری قرار دارد، به آتشنشانی مراجعه کرد و ما نیز پس از بررسیهای لازم، مشاور مناسبی برای همکاری با این مجموعه معرفی کردیم.
رئیس سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی نوشهر با اشاره به حادثه آتشسوزی مجتمع رفاهی بانک مرکزی نوشهر تصریح کرد: این مجموعه هم یکی از همان مجموعههای خارج از محدوده شهری است که مجوز ساخت را از نهاد دیگری دریافت کرد. اما سیستمهای خودایمنی در آن وجود داشت. مشکل اینجا بود که ضعفهایی در این سیستمها و حتی خود بنا وجود داشت. سیستم خودایمنی این مجموعه فراتر از انتظارات زمان ساخت آن است، اما با استانداردهای خودایمنی ساختمانهای امروز فاصله دارد و نیاز بود که این سیستمها بهروزرسانی شود. برای مثال باید حتما اسپرینگر و سیستم بارانی داشته باشد.
این مسئول با بیان این که باید سیستمهایی در ساختمان باشد که جلوی گسترش حریق را بگیرد، افزود: اگر این سیستم در لابی سیستم اطفای اتومات داشت قطعا حادثه کشته و مصدوم نداشت. یا مسائلی مثل پوشش سقف از چنین مواردی اهمیت بالایی دارند. نمونههای دیگری هم در منطقه داریم که هشدارهای لازم برای بهروزرسانی سیستمهای ایمنی آنها را دادهایم.
اهمیت نقش نیروها و خدمات پشتیبان
هرچند که رئیس سازمان آتشنشانی نوشهر از وجود یک ضعف قانونی در این زمینه سخن گفته، اما از کمبود تجهیزات مناسب آتشنشانی برای ساختمانهای بلندمرتبه در مازندران هم نمیتوان غافل ماند. مجتمع آموزشی و رفاهی بانک مرکزی که در ساحل روستای دزدک از توابع بخش مرکزی نوشهر واقع شده است، اواخر دهه 70 با تجهیزات و امکاناتی مناسب و تقریبا کامل به بهرهبرداری رسید و به عنوان یکی از مجموعههای رفاهی کمنظیر در کشور شناخته شد. ولی به هر دلیل حادثه رخ داد و ممکن است باز هم در ساختمان مرتفع دیگری شاهد آتشسوزی باشیم. اینجاست که نقش نیروها و خدمات پشتیبان برای خدمترسانی و کنترل حادثه اهمیت پیدا میکند.
سمرقندی با اشاره به گردشگرپذیر بودن نوشهر و مناطق غربی مازندران گفت: در شهرهای توریستپذیری مانند نوشهر، چالوس و سایر شهرهای مسافرپذیر استان نباید از قواعد کلی پیروی کنیم و بر مبناهای موجود تجهیزات خدمات ایمنی داشته باشیم. شهرستانهایی مانند نوشهر، رامسر، نور و محمودآباد جمعیت شناور بالایی دارند و گاهی جمعیتشان با پر شدن همه ویلاها به چندصدهزار نفر میرسد. در چنین شرایطی با امکانات محدود جمعیت 43 هزار نفری چطور میتوان حوادث را پوشش داد؟ آتشنشانی نوشهر در هر نوبت 6 نیرو دارد که هنگام وقوع حادثه 3 نیرو را میتواند به عملیات بفرستد.
کمبود تجهیزات آتشنشانی در شهرها
رئیس سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی نوشهر با تایید کمبود تجهیزات آتشنشانی در شهرهای مازندران گفت: طبق قانون به آتشنشانیها بر اساس جمعیت شهری امکانات میدهند. مثلا به ازای هر 50 هزار نفر جمعیت شهری یک ایستگاه آتشنشانی و به ازای هر 2500 نفر جمعیت یک نیروی آتشنشان در نظر میگیرند.
«حسین سمرقندی» تصریح کرد: نوشهر 43 هزار نفر جمعیت دارد، اما این یک ایستگاه آتشنشانی به جمعیت 137 هزار نفری شهرستان نوشهر هم باید در مواقع ضروری خدمترسانی کند. در کل شهرستان فقط یک ایستگاه وجود دارد. البته دهیاریهای کهنهسرا و خضرتیره هم به ماشین آتشنشانی مجهز شدهاند، اما در مواقع بحرانی نمیتوان تکیه زیادی به همین داشتهها کرد.