![تهران را ترک کنید](/img/newspaper_pages/1399/11-bahman/08/GARN/02-04.jpg)
تهران را ترک کنید
در سال1389 ساخت مسکن انبوه و خروج کارکنان دولت از تهران، دو راهحل دولت برای شلوغی پایتخت بود
![تهران را ترک کنید](/img/newspaper_pages/1399/11-bahman/08/GARN/02-04.jpg)
محمد سرابی
از 4دهه پیش، روشهای متعددی برای حل مشکل مسکن شهری و خلوتکردن شهرهای پرجمعیت اجرا شد و وعدههای درخشانی از حل حتمی و قطعی کمبود خانه به مردم دادهشد. در پایان سالهای دهه60 هیچکدام از این روشها نتوانستند مشکلی را حل کنند. تنها به جمعیت شهرهای اضافه شد و اراضی بدون سند تبدیل به املاک مسکونی شدند. در سالهای دهه70 ثابت شده بود که ساخت مسکن انبوه دولتی یا اقدامات ناگهانی دیگر، نتیجهای جز برهمخوردن طرحهای توسعه شهری ندارد و فقط به درد امیدوار کردن مردم محروم و ثروتمند کردن بسازوبفروشها میخورد. در ریاستجمهوری محمود احمدینژاد طرحهای شکستخورده 20سال قبل دوباره اجرا شدند.
یکی از روشهای دولت برای حل مشکل شلوغی تهران خروج 200هزار کارمند از پایتخت بود. این طرح هم در 29فروردینماه از طرف معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی ریاستجمهوری اعلام شد. با وجود اینکه مدیران دولتی از اشتیاق کارمندان برای خروج از تهران میگفتند، بعد از چندماه تعداد کسانی که برای این خروج ثبتنام کردند، اندک بود. مشوقهای دولتی تأثیری نداشت و تضمینی برای آن نبود. اگرچه بعضی ادارات به زور به کلانشهرهای دیگر منتقل شدند اما این طرح هم باوجود هزینههایی که برای آن شدهبود، شکست خورد و همه اجزای دولت همچنان در تهران باقیماندند. «مسکن مهر» ایده بکر دیگر احمدینژاد برای خانهدار کردن مردم بود. در آخرین روز فروردین1389 وزیر مسکن به بازدید از پروژه مصلای تهران رفتهبود. علی نیکزاد در این بازدید اعلام کرد که فضا برای همه کسانی که قصد خانهدار شدن دارند فراهم است و سال89 سال شکوفایی مسکن مهر خواهد شد. به گفته او در این سال یکمیلیونو200هزار واحد مسکونی ساخته میشود و در یک نمونه شرکتهای ترکیهای و کرهای برای ساختن 25هزار خانه در پرند قرارداد امضا کردهاند. این سخنان در محل مصلای تهران گفته شد؛ جایی که میلیاردها تومان بودجه صرف به پایان رساندن آن شده و همچنان نیمهکاره باقی ماندهبود. در سال89 تعداد خانوارهای ایرانی 17میلیونو500هزار و تعداد خانهها 16میلیون بود پس با ساخت 5/1میلیون خانه باید این مسئله حل میشد اما کسی که اندکی با اقتصاد واقعی و غیرخیالی آشنا باشد میداند که طی یک یا دو سال نمیتوان مشکلی که نیمقرن دوام آورده است را حل کرد. هر سال 800هزار کمبود خانه به این تعداد اضافه میشد و خیلی از خانوادهها صاحب 2واحد مسکونی بودند.
نه در پایان سال89 و نه تا 10سال بعد از آن مشکل مسکن شهری حل نشد اما شهرکهای مسکن مهر که بعضی از آنها بدون هیچ مطالعه اولیهای در مکانهای نامناسب حاشیه کلانشهر ساخته شدهبودند جمعیت زیادی را در خود جای دادند و بافت شهری جدیدی بهوجود آوردند که نیازمند خدمات مختلف بود.