![دیدار مجازی با عزیزان از دسترفته](/img/newspaper_pages/1398/11%20BAHMAN/26/laee/1701.jpg)
دیدار مجازی با عزیزان از دسترفته
مادری که دخترش را در سال 2016از دست داده بود، با استفاده از تکنولوژی واقعیت مجازی توانست با او حرف بزند، بازی کند و دستان او را در دست بگیرد
![دیدار مجازی با عزیزان از دسترفته](/img/newspaper_pages/1398/11%20BAHMAN/26/laee/1701.jpg)
تکنولوژی واقعیت مجازی در حال زندهکردن مردگان است تا به مردم برای کنارآمدن با اندوه از دستدادن عزیزان خود کمک کند.
یک مادر کرهای در یک نمایش تلویزیونی با استفاده از این تکنولوژی، با دستکشهای حساس لمسی و به همراه صدا با دختر هفتسالهاش روبهرو شد.
این نمایش که نامش «ملاقات با تو» است، داستان فقدان دختر هفتساله یک خانواده به نام نایئون را بازگو کرد. دیلی میل در گزارش خود نوشته است، دختر این خانواده در سال 2016بر اثر یک بیماری ناشناخته از دنیا رفته بود. این مادر نام و تاریخ تولد دخترش را روی بدن خود حک کرد تا برای همیشه او را در خاطراتش زنده نگه دارد.
هر دو نفر آنها با استفاده از تکنولوژی واقعیت مجازی توانستند همدیگر را لمس و با هم بازی و گفتوگو کنند. حتی دختر این خانواده به مادرش اطمینان داد که دیگر درد نمیکشد. جانگ جیسانگ، مادر نایئون، هدست واقعیت مجازی Vive را روی سر خود گذاشت و به باغی منتقل شد که دخترش با یک لباس بنفش روشن و با لبخندی برلب در آنجا ایستاده بود. هنگامی که مادر پیکره مجازی دخترش را نوازش میکرد این صدا شنیده میشد: «دختر قشنگم، دلم برات تنگ شده». براساس گزارش وبسایت
Aju Business Daily، شرکت کرهای (Munhwa Broadcasting Corporation (MBC روی طراحی صورت، بدن و صدای نایئون با بالاترین دقت ممکن کار کرده بود.
این دختر خردسال که چشمانی درخشان و موهای مشکی پرپشتی داشت، از مادرش سؤال کرد که کجا بوده و آیا در این مدت به او فکر میکرده است. جانگ هم پاسخ داد: در تمام این مدت همیشه به او فکر میکرده است.
وقتی دختر گفت: «مامان خیلی دلم برات تنگ شده»، جانگ در جواب گفت: «منم دلم برات تنگ شده».
جانگ در ابتدا برای لمس این کودک دیجیتال مردد بود تا اینکه نایئون اصرار کرد که مادرش دستش را در دست خود بگیرد.
جانگ درحالیکه اشک از چشمانش جاری شده و گونههای او را خیس کرده بود، دست دخترش را گرفت.
پدر، برادر و خواهر نایئون هم که در میان حضار نشسته بودند و این صحنه را تماشا میکردند شروع به گریه کردند.
در یک لحظه، دخترک به سمت مادرش میدود و همانطور که گلی را به او میدهد، میگوید: «مامان، نگاه کن، من دیگه درد نمیکشم.»
در پایان این سفر جادویی، نایئون درحالیکه میگوید خسته است، دراز میکشد تا بخوابد و مادر هم با دخترش خداحافظی میکند.
سپس یک جشن تولد با سوپ جلبک دریایی برگزار شد و آنها شمعهایی را روی کیک تولد نایئون روشن و آرزو کردند که جانگ دیگر گریه نکند.
شبیه بهشت واقعی
مادر نایئون در توصیف این ملاقات مجازی میگوید: «انگار که شبیه یک بهشت واقعی بود. من نایئون را درحالیکه لبخند زیبایی روی لبانش نقش بسته بود، برای مدت کوتاهی ملاقات کردم. اگرچه زمان ملاقات ما کوتاه بود، اما این زمان بسیار لذتبخش و خوشایند بود. حالا فکر میکنم به رؤیایی که از مدتها پیش بهدنبالش بودم، دست یافتهام.»
جانگ که یک گردنبند زیبا حاوی خاکستر نایئون را به گردن انداخته است، میگوید: «من این کار را انجام دادم تا بتوانم به کسانی که برادر، خواهر، والدین یا کودک خود را از دست دادهاند کمک کنم.»
جانگ در وبلاگ خود نوشته است: «حالا پس از گذشت 3سال، فکر میکنم بیشتر از اینکه دلم برای دخترم تنگ بشود و احساس ضعف و بیماری کنم، باید او را دوست داشته باشم، چراکه میتوانم مطمئن باشم که در آینده او را ملاقات خواهم کرد. امیدوارم مردم پس از تماشای این نمایش، نایئون را بهخاطر بسپارند.»
این نمایش تلویزیونی در اوایلماه فوریه روی آنتن رفت. تیم تولید این برنامه بهمدت 8ماه با استفاده از تکنولوژی واقعیت مجازی(VR) برای پیادهسازی چهره، بدن و صدای نایئون تلاش کرده است. این تجدید دیدار در پارکی انجام شد که جانگ و دخترش در آن خاطرات شیرینی داشتند. برای اجرای این کار، حرکات یک مدل کودک ضبط و روی مانیتور اجرا شد تا این صحنهها در استودیوی VR بازتولید شود.