فردی که در نبرد زندگی میخندد، سزاوار ستایش است. تنها دانشی باقی میماند و فراموش نمیشود که همراه با عمل باشد. مغز ابلهان، دانش را به پنداشتهها، فلسفه را به نادانی و هنر را بهخودنمایی مبدل میکند.