یاد
چگونگی شهادت امدادگر «پیربازار» به‌دست اوباش
امیرعلی لطیفی، امدادگر جمعیت هلال احمر و دانشجوی سال سوم رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، جوانی بود که دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان ناآرامی‌ها، هنگام باز کردن مسیر برای عبور آمبولانس و خودروی آتش‌نشانی، در حمله گروهی از اوباش مسلح، با ضربات تبر و چاقو و هجوم جمعی حدود ۳۰ نفر، مظلومانه به شهادت رسید؛ جوانی که به‌گفته خانواده‌اش عاشق مردم، ولایت و آرزومند شهادت بود.
با چشمانی اشک‌بار
حمید لطیفی، پدر شهید و بازنشسته وزارت کشور، درحالی‌که میان واژه‌ها مکث می‌کند و نگاهش را از زمین برنمی‌دارد، از فرزند دوم خود چنین یاد می‌کند: «امیرعلی مردم‌دوست بود، کمک به دیگران در وجودش ریشه داشت و در قبال دوستانش احساس مسئولیت می‌کرد. یکی از دوستانش مدتی بی‌سرپناه شده بود. امیرعلی او را به خانه آورد و یک‌ماه از او پذیرایی کرد. در همین مدت، طوری با او رفتار کرد که از نظر اخلاقی متحول شد.» پدر شهید ادامه می‌دهد: «جوانانی بودند که اهل نماز و مسجد نبودند. امیرعلی آنان را با برکات مجالس دعا و ذکر آشنا می‌کرد و به مسجد می‌آورد. چند سال پیش، یکی از هیئت‌ها تصمیم داشت برای عزاداران امام حسین(ع) دو هزار و پانصد پرس غذا تهیه کند اما امکانات نداشت. امیرعلی با هزینه شخصی خود دیگ، گاز و وسایل آشپزی تهیه کرد و در اختیارشان قرار داد.» امیرعلی لطیفی، به‌عنوان امدادگر جمعیت هلال احمر، در بحران‌های مختلف ازجمله سیل در مناطق گیلان و پیربازار، همه‌گیری کرونا و فعالیت‌های جهادی حضوری فعال داشت. همکاری مستمر با هیئت‌های مذهبی ازجمله هیئت ثارالله و هیئت رزمندگان اسلام، بخشی از فعالیت‌های داوطلبانه او بود. او دارنده کارت اهدای عضو و از اهداکنندگان مستمر خون بود؛ طوری که پرونده‌ای قطور در بانک خون داشت و سال‌ها بی‌وقفه در این مسیر گام برداشت. در پی شهادت این امدادگر جوان، جاگان چاپاگاین، دبیرکل فدراسیون بین‌المللی جمعیت‌های صلیب سرخ و هلال احمر، با انتشار پیامی، ضمن ابراز تأثر عمیق، شهادت امیرعلی لطیفی را تسلیت گفت و بر ضرورت حمایت و حفاظت از امدادگران و اقدامات بشردوستانه آنها تأکید کرد.
در همینه زمینه :
