به عشق پسرمان...

زهرا اخوت، مادر شهید، از روحیه کمک‌رسانی جگرگوشه‌اش تعریف می‌کند: «امیرمحمد دو دوست صمیمی داشت و گاهی همراه آنان به ساری می‌رفت. هر وقت از او می‌پرسیدم کجایی، پاسخ می‌داد: جایی هستم که خدا کند خدا از من راضی باشد. دوستان او پس از شهادتش گفتند که امیرمحمد درآن سفرها به ساری غذا تهیه می‌کرد و بین کودکان کار و کودکان آسیب‌پذیر توزیع می‌کرد. همان زمان‌ها که شما تماس می‌گرفتید ما سر چهارراه‌ و خیابان‌ها به درخواست و هزینه امیرمحمد به افراد نیازمند و کودکان کار کمک می‌کردیم؛ حتی با مبلغ کم و غذای حاضری هم که بود، چند شب در هفته این کار را می‌کردیم.»  
مادر شهید می‌گوید: «امیرمحمد به کودکان، مخصوصا دختربچه‌ها خیلی محبت داشت. دلش غش و ضعف می‌رفت برای اینکه هدیه‌ای برای دختربچه‌های فامیل بخرد و ذوقشان را ببیند. دوستان دوران دبیرستان او امسال در سالروز تولدش، ۲۷ اردیبهشت، به جای برگزاری مراسم، هدایایی به دختران تحت پوشش بهزیستی اهدا کردند. قرار است این اقدام هر سال، به یاد و سفارش او، ادامه یابد. بعد از شهادت امیرمحمد، ما هم بخشی از دغدغه‌هایش را دنبال کردیم. بخشی از درآمدمان را در این مسیر به یاد امیرمحمدم هزینه می‌کنیم. برای منزل یکی از بانوان تحت پوشش کمیته امداد هم، در خانه، کمد دیواری و تلویزیون تهیه کردیم. این مسیری است که امیرمحمد به ما نشان داد و تا پایان عمر ادامه خواهیم داد». پدر شهید همچنین یکی از دختران تحت پوشش بهزیستی را بیمه کرده و هزینه‌های او را می‌پردازد.