یک تماس تلفنی مشکوک و ناشناس کافی بود تا رسانه‌های ورزشی در شوکی عجیب فرو بروند: «ستاره پرسپولیس دوپینگ کرده است!» نوک پیکان این شایعه جنجالی خیلی زود به سمت تیوی بیفوما نشانه رفت. ادعای حاشیه‌سازان این بود که اوج‌گیری کیفیت بازی این ستاره، غیرطبیعی است و احتمالا پای مواد نیروزا در میان است. اما آیا واقعا یک ادعای واهی برای متهم‌کردن بازیکنی با کارنامه لالیگایی کافی است؟
ماجرا وقتی ابعاد روشن‌تری پیدا کرد که غلامرضا سعیدی، از مسئولان ستاد ملی مبارزه با دوپینگ(نادو)، به میدان آمد و پرده از پروتکل‌های دقیق این سازمان برداشت. او با رد قاطعانه اتهام‌زنی‌های بی‌اساس، تأکید کرد که نادو هرگز براساس شنیده‌ها و تماس‌های تلفنی یک فرد دست به‌کار نمی‌شود، بلکه رصدهای علمی مستمر ملاک عمل است.
اما بخش جذاب و کمتر شنیده‌شده ماجرا، پشت‌پرده پرهزینه این آزمایش‌هاست. سعیدی فاش کرد که با وجود تمام سختی‌ها، نمونه‌ها همچنان مستقیما به آزمایشگاه معتبر کلن در آلمان ارسال می‌شوند و شایعه قرارداد با چین کاملا بی‌اساس است. هزینه این شفافیت هم کم نیست؛ ارسال و بررسی هر کیت نمونه‌گیری حول و حوش ۵۰۰دلار آب می‌خورد!
با توجه به برگزاری ۹بازی در هر هفته از لیگ برتر، شاید تصور شود که نادو باید بودجه‌ای نجومی (حدود ۹هزار دلار در هفته) صرف کند اما ماجرا اینطور نیست. سعیدی توضیح داد که فوتبال در جدول توزیع نادو که پیش از آغاز هر سال میلادی باید به تأیید آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ(وادا) برسد، در دسته ورزش‌های ریسک متوسط قرار دارد و تست‌گیری‌ها صرفا از روی یک سبد نمونه‌گیری هدفمند و محدود انجام می‌شود.
در‌نهایت، حتی اگر روزی تست ورزشکاری مثبت شود، آبروی او به این سادگی حراج نمی‌شود. طبق قوانین، پیش از هرگونه اعلام عمومی، ابتدا در سکوت خبری به‌خود ورزشکار اطلاع داده می‌شود تا مدارک و دفاعیاتش را ارائه کند. تنها پس از بررسی دقیق این مستندات است که درباره محرومیت و رسانه‌ای‌شدن نام او تصمیم‌گیری می‌شود. تا آن زمان، پرونده بیفوما چیزی جز یک شایعه رسانه‌ای نیست؛ تاوانی که گاهی ستاره‌ها باید برای درخشش خود بپردازند.
وقتی درخشش بیفوما بوی دوپینگ گرفت!
ستاره پرسپولیسی‌ها چطور به سوژه اصلی رسانه‌ها تبدیل شد
در همینه زمینه :
