درس فرمانده شجاع ایرانی به اشغالگران انگلیسی
نصیبه سجادی؛ خبرنگار
غلامعلی بایندر، بچه پامنار، در دارالفنون درس خواند و از مدرسه نظام مشیرالدوله با درجه ستوان دومی فارغ‌التحصیل شد. سال١٣١٠ با درجه سرگردی با گروهی از نظامیان به ایتالیا رفت تا ضمن گذراندن دوره‌های آموزشی، بر ساخت کشتی‌های متعلق به ایران نظارت کند. وی پس از بازگشت به سمت کفیل فرماندهی نیروی دریایی جنوب منصوب و عازم آنجا شد. در کتاب «مصایب بایندر» آمده است: «سال ١٣١٢ به‌دستور غلامعلی بایندر، فرمانده ناو پلنگ ایرانی به جزیره قشم رفت و با پایین آوردن پرچم انگلیس، پرچم ایران را در این بندر به اهتزاز درآورد که موجب خوشحالی جزیره‌نشینان شد. رضاشاه به سرزنش بایندر پرداخت و انگلیسی‌ها نیز از فرصت استفاده کردند و ضمن بازگشت به قشم تبلیغات فراوانی علیه نیروی دریایی ایران به راه انداختند.» از اقدامات مهم بایندر در این منصب همچنین سفر به جزیره تنب همراه افراد نیروی دریایی در سال ۱۳۱۳ بود که آنجا رسما به مقامات نیروی دریایی انگلیس مستقر در تنب اعلام کرد که تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی بخشی از خاک ایران است.
سرهنگ رضا جهانفر، نویسنده این کتاب، به وقایع تلخ شهریور20 اشاره کرده و نوشته است: «شهید بایندر ساعت ٤بامداد سوم شهریور ١٣٢٠ (حمله متفقین به ایران) با شنیدن صدای انفجار به‌سرعت از منزلش در آبادان خارج شد و زیر آتش مسلسل و توپخانه نیرو‌های مهاجم انگلیسی خود را به مقر فرماندهی رساند و بعد از صدور دستورهای لازم به افسران و فرماندهان، به تلگرافخانه رفت و گزارش هجوم انگلیسی‌ها را به تهران و اهواز مخابره کرد.» سرهنگ جهانفر نحوه شهادت این فرمانده شجاع و دارنده مدال ذوالفقار را با اینکه رضاشاه به او دستور داده بود که حق هیچ‌گونه مقاومتی ندارد، چنین توصیف کرده است: «بایندر اما بی‌توجه به این دستور، در قرارگاه مرزی حضور یافت، عده‌ای را مأمور مقاومت در برابر دشمن کرد و خودش که مسلح به یک تفنگ برنو بود به اتفاق سروان ولی‌الله مکری‌نژاد، معاون گردان، با اتومبیل و از راه خشکی عازم خرمشهر شد تا ستاد فرماندهی عملیات را در منطقه حفار تشکیل دهد، اما چند دقیقه بعد از حرکت با انگلیسی‌ها مواجه شدند و حین مبارزه و جنگ و گریز، حوالی پاسگاه بی‌سیم خرمشهر به شهادت رسیدند.»
