نخستین قرار تهرانیها با شهربازی
ثریا روزبهانی؛ خبرنگار
تهران قدیم، پیش از آنکه بوستانها و مجموعههای تفریحی عمومی چهره شهر را تغییر دهند، تفریحش را در باغهای شمیران، امامزادهها و ییلاقهای اطراف پایتخت جستوجو میکرد اما رشد شهر و پررنگشدن نیاز به سرگرمیهای تازه، پای نخستین شهربازیها را به تهران باز کرد. «فانفار» در میدان ونک، یکی از نخستین تجربههای تهرانیها از دنیای چراغانی وسایل بازی و سرگرمیهای برقی بود؛ مجموعهای کوچک که بعدها زمینه را برای شکلگیری شهربازی بزرگ اوین یا همان «لوناپارک» فراهم کرد؛ خاطرهای پرهیاهو از تهران دیروز.
داریوش شهبازی، تهرانپژوه در اینباره میگوید: «شهربازی تهران یا شهربازی اوین در اواخر دهه۱۳۴۰ در قالب شرکتی به نام «لونا پارک» و در زمینی به وسعت ۳۷ هزار مترمربع فعالیت خود را آغاز کرد. ابتدا این مجموعه توسط آقای اخلاقی در میدان ونک به نام فانفار تاسیس شد. سپس بهصورت مستقل تا سال ۱۳۵۳ در پارک لاله فعلی با وسایل محدود و صاحبان جدید فعالیتش را ادامه داد. از سال ۱۳۵۳ بهدلیل کمبود فضا، در مرکز شهر قرارداشتن شهربازی و همچنین توسعه شهر، شهربازی به آخرین مکان خود، در جنب نمایشگاه بینالمللی تهران، منتقل شد و تا پایان عمرش در همین مکان به خاطرهسازیاش ادامه داد. این مجموعه تا سال ۱۳۶۳ در اختیار صاحب اصلیاش قرار داشت، اما پس از کشوقوسهای فراوان، اداره آن در اختیار بنیاد شهید انقلاب اسلامی قرار گرفت. این مجموعه که در انتهای خیابان سئول و در کنار بزرگراه شهید چمران واقع شده بود سالها بهعنوان بزرگترین و مهمترین مجموعه تفریحی تهران به شمار میرفت. با وجود وسعت بیشتر پارک ارم اما لوناپارک وسایل پیشرفتهتر، استانداردتر و گستردهتری داشت و از نظر کارآفرینی هم موفقیت بیشتری را رقم زده بود. برای مثال تنها در سال ۱۳۸۴ حدود 2میلیون شهروند تهرانی از این مرکز تفریحی استفاده کردند، اما در سال ۱۳۸۵ سروصدای این مجموعه برای همیشه خاموش شد.»
در همینه زمینه :
