عروسی خون
واکنش هنرمندان به جنایت آمریکا در به خاک و خون کشیدن یک عروسی در شهرستان سیریک
گروه 24
«عروسی خون» حالا دیگر فقط تداعیکننده نمایشنامه معروف فدریکو گارسیا لورکا که بارها روی صحنه رفته یا وسترن ایرانیای به همین نام به کارگردانی مجید جوانمرد نیست که سال۱۳۷۴ روی پرده سینماها آمد. عروسی خون حالا یادآور شب ۱۰شهریور ۱۴۰۵ است، شبی که آمریکا در جنایتی آشکار یک مراسم عروسی در شهرستان سیریک استان هرمزگان را به خاک و خون کشید. حدود ساعت 8شب سهشنبه، جنوب ایران باز هم محل انفجار و موشک و جنگ و خون شد. بخشهایی از سیریک، بندرعباس، هرمز، قشم و جاسک مورد حمله قرار گرفتند و در این میان آنچه از همه دردناکتر است عروسیای بود که در کوهستک سیریک به عزا تبدیل شد. در این حمله که گفته شده هدف آن دکل مخابرات در دهمتری این منزل مسکونی بوده، 4 نفر کشته شدند و بیشتر از 60نفر زخمی. از صبح چهارشنبه که تصاویر دردناک این عروسی و خانهای که روی سر مهمانانش خراب شد در شبکههای اجتماعی و رسانهها به انتشار رسید، هنرمندان به آن واکنش نشان دادند و از درد و غمی که آوار شد نوشتند. در این گزارش مجموعهای از این واکنشها را میخوانید:

اگر قهرمانی باشد مردمان جنوبند
فریبا ترکاشوند | بازیگر
این روزها انگار همه ما یخ زدهایم. نمیدانیم اصلا واقعا زندهایم یا نقش زندهها را بازی میکنیم. چطور میشود با شنیدن چنین اخباری و دیدن این صحنهها، خون گریه نکرد و زنده ماند. در اوج زیباترین لبخند آدمهای بیگناه که برای جشن دور هم جمع شدهاند یک دفعه یک آتش ناخوانده شادیشان را تمام میکند و آن را به سوگ و غم تبدیل میکند.2جوان میخواستند با همدیگر ازدواج کنند و تشکیل زندگی بدهند و یکباره آغاز زندگیشان در هیاهوی جنگ و آتش گم میشود. واقعا تضاد دردناکی است. در روزهایی که جنوب درگیر جنگ بوده است این 2جوان دلخوش به زندگی و به آینده بودهاند. برای اینکه انگیزه داشتهاند و همیشه این انگیزه خودش باعث شده در مقابل این همه ناملایمات استقامت داشته باشند. بهنظرم نتیجه درون اخلاصشان است. جنوب، خیلی وقت است که درگیر جنگ شده است، ولی میخواستهاند شادیشان را حفظ کنند. از بس که مردمان خالص، خونگرم و مهربانی هستند. مادر من جنوبی و آبادانی است و در اوج غم و ناراحتیاش باز هم لبخند میزند. بهنظرم این هویت درونی آنهاست که آنقدر صداقت دارند و حالا چون جنگ شده اجازه نمیدهند جنگ بقیه زندگیشان را مختل کند. این استقامت آنها را نشان میدهد. واقعا اگر قهرمان در ایران وجود داشته باشد، همین مردم جنوبند.