روایت خبر

پوتین: روسیه کالاهای اساسی ایران را تأمین می‌کند
مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور کشورمان با پوتین همتای روسی خود در اجلاس شانگهای دیدار کرد.

پوتین:
  روسیه در دفاع مردم ایران از منافعشان، با آنان اعلام همبستگی می‌کند.
  روسیه کمک‌های لازم را به ایران ارائه کرده و کالاهای اساسی را تأمین می‌کند.
   مسکو و تهران روند روابط تجاری و اقتصادی خود را بیشتر خواهند کرد.
  روابط دوستانه روسیه و ایران در تمامی جهات در حال توسعه است.
  سلام من را به رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای ابلاغ کنید.

پزشکیان:
  روابط ایران و روسیه راهبردی و مبتنی بر منافع و مصالح مشترک است.
  می‌توانیم در برابر یکجانبه‌گرایی و تحریم‌های ظالمانه آمریکا با قدرت ایستادگی کنیم.
  تعاملات ایران و روسیه صادقانه و عمیق بوده است.

اسرائیل نگران بهبود روابط ایران و هند است اما چرا؟
همزمان با دیدار رئیس‌جمهور ایران و نخست‌وزیر هند در حاشیه نشست سران «سازمان همکاری شانگهای» و ابراز علاقه ناراندا مودی به پیشرفت روابط دوطرف در آینده پیش‌رو، روزنامه اسرائیلی جروزالم‌پست به مصاحبه گاگان دیپ باکشی، ژنرال بازنشسته هندی درباره نوع و پیچیدگی رابطه هند با ایران و اسرائیل در «ریپابلیک‌ورلد»-یک شبکه هندی- پرداخته است.
 ژنرال گاگان دیپ باکشی، توافق مکه متشکل از ترکیه، پاکستان و عربستان سعودی را یک «ناتوی سنی» توصیف می‌کند و یک خطر جدید برای هند است که با پاکستان سالیان طولانی در یک نزاع ناتمام قرار دارد. این ژنرال با یادآوری کمک هزار پهپادی ترکیه و اعزام یک کشتی جنگی به کراچی درجریان جنگ 4روزه بهار سال‌گذشته هند و پاکستان، ادعا دارد هند به «ایران شیعه» وابسته است.
 علاوه بر اینها، هند برای برخورداری از نفت ارزان و دسترسی به آسیای مرکزی، نهایتا نمی‌تواند همه ملاحظات اسرائیل را به‌خاطر جنگ با ایران حتی در گرماگرم رابطه خود با این رژیم درنظر داشته باشد. نکاتی که این روزنامه چپ و منتقد نتانیاهو از مصاحبه این ژنرال برجسته کرده نشان از ادامه علاقه شیطنت‌آمیز اسرائیلی‌ها از برجسته‌سازی اختلافات میان مسلمانان دارد.
 باید به یاد داشت اگرچه از نظر این روزنامه اسرائیلی، هند برای رابطه خود با ایران لاجرم باید ملاحظات امنیتی اسرائیل را کنار بگذارد، درواقع، شیعه-سنی کردن منطقه برای بهره‌بردن هند در موازنه قوا علیه پاکستان و توافق مکه، به سود اسرائیل هم خواهد بود که خود از این توافق نگران شده و همواره خواهان جنگ و دعوا میان کشورهای مسلمان منطقه است.
 اما از طرفی، ظرفیت ایران در روابط نزدیکش با پاکستان و همزمان روابط مبتنی بر منافع متقابل اقتصادی با هند می‌تواند خطرات این نوع دیدگاه‌های تفرقه‌انگیز را در غرب آسیا خنثی و جایگاه ایران را در آسیای مرکزی تقویت کند.
درنهایت با مرور چنین وضعیت پیچیده‌ای، اهمیت تذکرات اخیر رهبر معظم انقلاب در انسجام و وحدت مسلمانان بیش از هرزمانی روشن می‌شود.

ایران نمرده است؛ این آمریکاست که از نفس افتاده 
وقتی کاخ سفید پست ترامپ را بازنشر و ادعا کرد که «ایران رسماً یک کشور شکست‌خورده و مرده است»، واکنش کاربران در فضای مجازی حسابی جنجالی شد.
مردم با زیر سؤال بردن این حرف، به تداوم حملات ایران به مواضع نظامی آمریکا در منطقه اشاره کرده‌اند.
مثلاً یکی از کاربرها به ادعای نابودی نیروهای نظامی ایران، به طعنه چنین پاسخ داده است: «تا حالا ندیده بودم یک کشور مرده بتواند همچنان حملات هوایی انجام دهد، آن هم درحالی‌که شما ادعا می‌کنید ارتش‌اش دیگر وجود ندارد و کاملاً نابود شده است.»
این کاربر در ادامه اشاره کرده که اگر ترامپ واقعاً راست می‌گوید، جنگ را تمام کند و اجازه بدهد قیمت بنزین، مواد غذایی و درمان برای مردم آمریکا مجدداً ارزان شود.
کاربر دیگری با کنایه به فعال‌بودن ایران نوشته است: «آیا کسی به ایران خبر داده است؟ به‌نظر نمی‌رسد که آنها از این موضوع آگاه باشند. به‌نظر می‌رسد که آنها هنوز در حال شلیک موشک و فروش نفت هستند».
درمجموع بسیاری از کاربران معتقدند که ارتش آمریکا در غرب آسیا گرفتار یک جنگ فرسایشی شده و ترامپ دارد با دروغگویی روی این شکست‌ها سرپوش می‌گذارد.
کاربران معتقدند این سیاست‌ها هیچ‌کدام از مشکلات اقتصادی داخل آمریکا را حل نمی‌کند و درنهایت، این تقابل به‌عنوان یک شکست فاجعه‌بار در کارنامه ترامپ ثبت خواهد شد.

نتانیاهو یا آیزنکوت؛ کدام‌یک برای ایران ضرر کمتری دارد؟
در آستانه انتخابات ۲۷اکتبر ۲۰۲۶ اسرائیل، یک سؤال مهم مطرح است: اگر بنیامین نتانیاهو کنار برود، آیا چیزی در معادله امنیتی ایران تغییر می‌کند؟
رقیب جدی او گادی آیزنکوت است؛ ژنرال بازنشسته و رئیس پیشین ستاد کل ارتش اسرائیل که اکنون با حزب «یشار» وارد رقابت سیاسی شده و طبق برخی نظرسنجی‌ها توانسته از حزب لیکود نتانیاهو پیشی بگیرد.
اما آیزنکوت چهره‌ای صلح‌طلب نیست. نام او با «دکترین ضاحیه» گره خورده؛ رویکردی که پس از جنگ ۲۰۰۶ لبنان بر استفاده از نیروی بسیار سنگین علیه زیرساخت‌ها و مراکز مرتبط با حزب‌الله تأکید داشت. خود آیزنکوت در سال ۲۰۰۸ از استفاده از «قدرت نامتناسب» علیه مناطقی که از آنها به اسرائیل حمله می‌شود سخن گفته بود.
از طرف دیگر، آیزنکوت در جنگ غزه هزینه‌ای شخصی نیز پرداخته است: پسرش گال و 2برادرزاده‌اش در جنگ کشته شدند؛ مسئله‌ای که به بخشی از تصویر عمومی او در کارزار انتخاباتی تبدیل شده است.
پس شاید برای تهران، شکست نتانیاهو در کوتاه‌مدت یک تفاوت سیاسی ایجاد کند؛ اما در سطح راهبردی، نباید انتظار تغییر بنیادین داشت. آیزنکوت نیز یک فرمانده ارشد نظامی است و مواضع سختی درباره امنیت اسرائیل دارد؛ حتی اخیرا ایده تشکیل کشور فلسطینی را «اشتباهی تلخ» خوانده است.
بنابراین مسئله ایران، انتخاب میان «جنگ‌طلب و صلح‌طلب» نیست؛ مسئله شناخت تفاوت میان 2سیاستمدار اسرائیلی با سابقه و نگاه امنیتی متفاوت است.
نتانیاهو ممکن است کنار برود؛ اما خصومت راهبردی اسرائیل با ایران، با تغییر یک نخست‌وزیر لزوما تغییر نمی‌کند.

نفوذ این‌گونه است
حتما نام مسیح علی‌نژاد به گوش بسیاری از شما رسیده است، همان چهره‌ای که طی سال‌های گذشته یکی از فعالان علیه امنیت ملی کشور شناخته شده است. او با راه‌اندازی کمپین‌هایی مانند «چهارشنبه‌های سفید» در ترویج آنچه ناهنجاری‌های اجتماعی خوانده می‌شود نیز فعال بوده است. حالا خبری منتشر شده که نشان می‌دهد این فرد با دستگاه اطلاعاتی آمریکا ارتباط داشته و هزینه‌های مالی او را آمریکایی‌ها تأمین می‌کرده‌اند. اخیرا فردی به نام مکس بلومنتال، وبلاگ‌نویس شناخته‌شده آمریکایی و فرزند سیدنی بلومنتال، روزنامه‌نگار و مشاور سابق دولت بیل کلینتون سندی منتشر کرده که براساس آن، علی‌نژاد از سال۲۰۰۹، یعنی سال۱۳۸۸ جذب سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، سیا شده و از این نهاد امنیتی و اطلاعاتی حقوق دریافت می‌کرده است. این موضوع دقیقا به سال۱۳۸۸ بازمی‌گردد، سالی که یک جریان سیاسی مدعی تقلب در انتخابات شد و نتیجه انتخابات را نپذیرفت. در همین زمینه، طبق سند منتشرشده، یکی از چهره‌های زن شاخص این جریان که زمانی مواضعی به‌شدت ضدآمریکایی داشت و سابقه حضور در ماجرای تسخیر سفارت آمریکا را در کارنامه خود داشت، اطلاعاتی از داخل ایران در اختیار علی‌نژاد قرار می‌داد. تأسف‌بارتر اینکه عامل انتقال اطلاعات در سال۱۳۸۸ آماری درباره خانواده‌های جان‌باختگان در اختیار او قرار داده بود. البته چنین ارتباطی را نمی‌توان صرفا یک تبادل ساده اطلاعاتی تلقی کرد. اگر این ادعاها اثبات شود، می‌تواند نمونه‌ای از همان شبکه نفوذی باشد که سال‌ها درباره آن هشدار داده شده است. شبکه نفوذ دقیقا از همین مسیر عمل می‌کند: انتقال تدریجی اطلاعات از منابع داخلی به بازیگران بیرونی و تبدیل این اطلاعات به داده‌هایی قابل استفاده در چارچوب یک پروژه کلان. البته باید امیدوار بود که عامل انتقال اطلاعات قربانیان فتنه88 به علی‌نژاد از ارتباطات پشت‌پرده علی‌نژاد با سرویس‌های اطلاعاتی غربی بی‌اطلاع بوده باشد، چراکه در غیر این صورت چنین ارتباطی درصورت اثبات می‌تواند موضوعی جدی و قابل رسیدگی از منظر امنیت ملی باشد.

معامله بزرگ یا لاف بزرگ؟ دروغ ترامپ درباره نفت ارزان ونزوئلا 
ترامپ با بستن یک قرارداد نفتی بلندمدت 25ساله با ونزوئلا برای تصاحب میادین نفتی و آنچه خود او هدیه ونزوئلا به آمریکایی‌ها برای پر کردن ذخایر راهبردی کشورش توصیف کرد فورا در رشته‌پست‌های مفصل مجددا به کانادایی‌ها بعد از شکست مذاکرات تجاری‌شان تیشه و تشر زد و به شرکت‌های خودروسازی کانادایی توصیه کرد صنایع خودشان را برای مصون ماندن از تعرفه‌ها به داخل خاک آمریکا منتقل کنند. روزنامه کانادایی گلوب ‌اند میل هم در واکنش به این قرارداد جدید، هرچند آن را چالشی در سال‌های پیش ‌رو برای صنعت نفت کانادا دانست که یکی از مشتریان بزرگش آمریکاست، اما همزمان با اشاره به موانع تاریخی ونزوئلا در استخراج نفت و انتقال آن به بازار یادآور شد که همین حالا کانادا روزانه 5.3میلیون بشکه نفت در روز تولید می‌کند، درحالی‌که ظرفیت تولید روزانه ونزوئلا درحال حاضر تنها یک‌میلیون بشکه در روز است، شرایطی که کاملا نشان‌دهنده بلوف‌زنی ترامپ در پر شدن سریع ذخایر راهبردی آمریکا با نفت ارزان است.ذخایر راهبردی آمریکا به‌خصوص در نوار سواحل جنوبی آن در سال‌های اخیر در پی اختلال در زنجیره تأمین جهانی و افزایش بهای سوخت به‌شدت خالی شده است، ولی ترامپ تمام تقصیرها را متوجه بایدن می‌داند.  روزنامه واشنگتن‌پست هم در گزارشی با اشاره به سال‌ها تحریم، سوءمدیریت و فرسودگی زیرساخت‌های انرژی ونزوئلا در کنار این واقعیت که نفت این کشور سنگین و پرگوگرد و فرآوری آن بسیار دشوار است، ادعای ترامپ در انعقاد «بزرگ‌ترین معامله نفتی تاریخ» برای دسترسی سریع و مجدد به نفت ارزان را غیرواقعی و دست‌کم تا چند سال آینده دور از دسترس دانست.