حشرهکش زنده
این روزها دویدن اردکهادر کویوبرزن بهعنوان روشی طبیعی برای کنترل آفات در تاکستانهای آفریقای جنوبی محبوبیت بیشتری پیدا کرده است.
هر صبح هزاران اردک گردنبلند در مزارع شهرهایی مثل استلنبوش، برای خوردن حشرات رها میشوند؛ روشی سازگار با محیطزیست که جایگزین سموم شیمیایی شده است. ساعت ۹ صبح، اردکهای دونده هندی که راستقامت و بیپروازند، از محوطه بیرون میزنند و کارشان را آغاز میکنند. آنها ابتدا نزدیک خانه، رستوران و مزرعه، شتهها، کرمها و حلزونها را میخورند و سپس باقی روز را در تاکستانها میگذرانند.
کریستیان کلوت، مدیر مزرعهای در این شهر میگوید استفاده از اردکها بهجای سموم برای اکولوژی بسیار بهتر است، زیرا مواد شیمیایی حشرات مفید را نیز از بین میبرند. این مزرعه حدود ۴۰ سال پیش این روش را آغاز کرده و اکنون با افزایش توجه به کشاورزی احیاگر، محبوبیت آن بیشتر شده است. 5تا 10مزرعه اطراف نیز از این مزرعه اردک خریداری میکنند.
در حال حاضر حدود ۸۹۰ اردک در مزرعه هستند و انتظار میرود طی فصل تولیدمثل، ۴۰۰ جوجه به آنها اضافه شود. نیمی از آنها فروخته میشوند و بقیه جایگزین اردکهای مسنتر خواهند شد. اردکهای دونده هندی نخستینبار در اندونزی برای کنترل آفات شالیزارها پرورش یافتند و گردن بلندشان کمک میکرد به آفات روی تاکهای بلند دسترسی داشته باشند.
این اردکها همچنین فضولات ۲۲۰ گوسفند و نزدیک به ۱۰۰ گاو را که در تاکستان میچرند، تجزیه میکنند و خاک را غنیتر میسازند. زمانی که انگورها روی تاکها هستند، اردکها برای جلوگیری از خوردن میوه به سمت 4 سد آبی هدایت میشوند و فضولاتشان آب را برای آبیاری غنی میکند.
این دویدن روزانه اردکها اکنون به جاذبه گردشگری نیز تبدیل شده و مدیران مزرعه میگویند هدفشان ایجاد الگویی موفق برای کشاورزی احیاگر و جذب گردشگر است.