شیفته امام رضا ع بود

پارسا با همان خالکوبی و چهره متفاوتش، ارادت زیادی به امام رضا(ع) داشت. پدر شهید از خاطره‌ای می‌گوید که کمتر کسی آن را می‌داند: «یک بار در مسیر بزرگراه کردستان، تابلوی بزرگی به شکل گنبد امام رضا(ع) دیدیم. پارسا هر بار از آنجا رد می‌شد، از همان داخل ماشین با ابهت تمام سلام نظامی می‌داد. من تعجب کردم، گفت «بابا، اینجا شمال‌شرقی ضریح امام رضاست؛ من هر روز به ایشان ادای احترام می‌کنم.» حتی یک‌بار در ورزشگاه انقلاب مداح معروف آقای محمدحسین پویانفر را دیده بود و شروع کرده بود به خواندن نوحه «عشق یعنی به تو رسیدن». آقای پویانفر تعجب کرده بود که چطور این تیپ ورزشکار این مدیحه را حفظ کرده. پارسا گفته بود مگر امام حسین(ع) فقط برای شما بچه‌مذهبی‌هاست؟! از همان جا با هم آشنا شدند.» پدر شهید با لبخندی تلخ روایت می‌کند: «پارسا به همه قهرمانان ملی‌اش ارادت داشت؛ از دکتر مصدق تا شهید صیاد شیرازی. او خودش هم رفت کنار همان قهرمان‌ها. همیشه می‌گفت همت‌ها رفتند، باکری‌ها رفتند و ما ماندیم. خودش هم رفت پیش آنها.»
پارسا در جنگ ۱۲ روزه، هنگام استراحت در خانه خودشان، بر اثر اصابت موشک به خانه دکتر ذوالفقاری به شهادت رسید. پدرش تأکید می‌کند: «بعضی می‌گویند نقطه‌زنی دقیق بوده، اما در آن خانه، ۹ غیرنظامی شهید شدند. در همان روزها، ۱۵ کودک زیر ۱۴ سال در حملات مشابه کشته شدند که میانگین سنی‌شان فقط ۷ سال بود.» او با اشاره به سکوت اولیه جامعه جهانی می‌گوید: «یک هفته بعد، گزارشگر حقوق بشر ایران در بی‌بی‌سی این جنایت را محکوم کرد، اما پیش از آن، کسی حرفی نمی‌زد. ما در سازمان حقوق بشر سوئیس این آمار را ارائه دادیم، اما نباید این فاجعه‌ها مقطعی بمانند. همانطور که در برلین برای قربانیان جنگ یادبود ساخته‌اند، ما هم باید نام شهدای جنگ‌های اخیر را زنده نگه داریم.»