شاید تا چند سال پیش مدهای عجیب لباس را تنها در فیلمهای خارجی میدیدیم اما این روزها اگر در خیابانهای تهران قدم بزنیم، گاهی با سبکهایی از پوشش و آرایش روبهرو میشویم که قبلا برایمان غریبه بود؛ از لباسهای تماممشکی و آرایشهای خاص گرفته تا استایلهایی که ریشهشان را باید در فرهنگ و خردهفرهنگهای غربی جستوجو کرد؛ یکی از آنها هم «گاث» است. در فضای مجازی هم میتوان فیلمهایی از طرفداران جوان این سبک لباس پیدا کرد که در خیابانهای شهر گرد هم جمعشدهاند.
سیامک ناظمی، مدرس دانشگاه و دبیر انجمن طراحان لباس و پارچه ایران در اینباره به همشهری میگوید: «گاث یک سبک لباس است که در قرن19 خیلی رواج پیدا کرد و از خردهفرهنگ دوران ویکتوریایی انگلیس و اتفاقات آن بازه زمانی نشأت گرفت. نشانههای آن هم لباسهای تیره و آرایش تیرهرنگ به همراه استفاده از علائم خاص است که گروههای موسیقی هم از آن استفاده میکنند. الان این خردهفرهنگ بهصورت خاص مورد توجه بخشی ازنوجوانان قرار دارد.» لباسهای این سبک در فروشگاههای فضای مجازی با قیمتهای زیاد عرضه میشوند. جز رنگ سیاه، استفاده از زینتآلات چرمی و فلزی در آنها زیاد است که شکل تیره خاصی ایجاد میکند. طرفداران این سبک لباس پاتوقهایی در برخی نقاط شهر دارند و اغلب بسیار جوان هستند. مشخص نیست که این نوع پوشاک در کارگاههای داخلی تولید میشود یا وارداتی است اما بهنظر میآید که برخی تولیدکنندگان حتی در مقیاس خیاطیهای خانگی و کارگاههای کوچک دست به تولید پوشاک خاص میزنند.» ناظمی تأکید میکند: «طراحان لباس و صنایع پوشاک همیشه طرفدار تولیدات داخلی هستند تا در ابتدا بازار پوشاک داخلی را تامین کنیم و بعد در سطح جهانی ظاهر شویم. ما طراحان لباس توانمندی داریم که ظرفیت آنها در جهان هم میتواند منعکس شود.» او درباره نظارت بر فعالیت کارگاهها و تولیدیها میگوید: « اگر تولیدیها تحت فشار قرار گیرند یا تعطیل شوند موجب بیکاری کارگران شاغل در آنها میشود درحالیکه مشکل اصلی حل نخواهد شد. این موضوع مربوط به عرضه و تقاضاست و دوستان در کارگروه مد و لباس برای حل چنین مشکلاتی تلاش میکنند اما جایی که باید بر آن تمرکز کنیم فرهنگ و آموزش و خانواده است.»
«گاث» در خیابانهای شهر
در همینه زمینه :