وقتی بهار بوی خون میدهد
اگر فکر میکنید «بهار» همیشه نشانه رویش، زندگی و امید است، بختیار علی در «نفرین نوبهاران» شما را به جهانی میبرد که در آن بهار میتواند معنایی کاملاً متفاوت داشته باشد؛ جهانی آکنده از خشونت، حافظه، ترس، عشق و قدرت.
«نفرین نوبهاران» تازهترین رمان بختیار علی، نویسنده سرشناس کردستان عراق ، داستانی است درباره لحظهای که یک مسئله شخصی دیگر فقط شخصی باقی نمیماند و میتواند زندگی یک انسان و حتی نظم یک جامعه را زیرورو کند. داستان در جامعهای سنتی و عشیرهای شکل میگیرد؛ جایی که آبرو، وفاداری، مناسبات قدرت و قواعد دیرپای اجتماعی بر زندگی آدمها سایه انداختهاند. ورود یک عنصر مدرن به این جهان، تعادل ظاهری آن را برهم میزند و شخصیتها را در موقعیتهایی قرار میدهد که دیگر راه بازگشت سادهای از آن وجود ندارد.
اما جذابیت رمان فقط در داستان آن نیست. بختیار علی در این اثر سراغ پرسشهایی میرود که برای مخاطب امروز آشنا و تکاندهندهاند: وقتی «آبرو» به ابزار قدرت تبدیل میشود چه اتفاقی برای آزادی فردی میافتد؟ خشونت چگونه از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود؟ آیا انسان میتواند از چرخه ترس، کینه و انتقام بیرون بیاید؟
حافظه جمعی، تکرار تراژدی، تنهایی، عشق، جدایی و خشونت از مهمترین دغدغههای این رماناست. ترجمه فارسی کتاب را مریوان حلبچهای انجام داده؛ مترجمی که سالها با آثار بختیار علی و هر دو زبان و فرهنگ کردی و فارسی زیسته است. او گفته، ترجمه این رمان 4سال زمان برده و تلاش کرده ریتم کوتاه، فشرده و نثر شاعرانه نویسنده را به فارسی منتقل کند.
این رمان 225صفحهای را نشر چشمه منتشر کرده و البته ترجمه دیگری از آن هم از آراکو محمودی از سوی نشر نگاه منتشر شده است. بختیار علی، نویسنده و رماننویس برجسته کُرد عراقی، از چهرههای مهم ادبیات معاصر کُرد است. آثارش با مضامینی چون جنگ، قدرت، آزادی، عشق و سرنوشت انسان شناخته میشوند.