اعدام وقتی خوب است که در آمریکا اجرا شود!

اگر اعدام قاتلان پلیس در آمریکا «عدالت» است، چرا همان مجازات در ایران ناگهان به «نقض حقوق بشر» تبدیل می‌شود؟ پاسخ این پرسش را می‌توان در رفتار متناقض واشنگتن جست‌وجو کرد؛ کشوری که همزمان با انتقاد از احکام اعدام در ایران، دامنه اجرای مجازات مرگ را در داخل گسترش می‌دهد.
آمارها نیز گویای همین واقعیت است. تنها در یک روز 3محکوم در ایالت‌های تنسی، اوکلاهاما و آلاباما با تزریق کشنده اعدام شدند؛ اتفاقی که بالاترین آمار اجرای حکم اعدام در یک روز در آمریکا طی بیش از ۱۵سال گذشته بود. مجموع اعدام‌ها در سال۲۰۲۵ نیز به ۴۷مورد در ۱۱ایالت رسید.
بنابر تصریح ترامپ پس از اجرایی‌شدن این قانون شمار جان‌باختگان نیروهای به زعم او «مجری قانون حین انجام وظیفه» به پایین‌ترین سطح در 80سال گذشته رسید.
این روند با سیاست‌های دولت ترامپ نیز هم‌جهت است. او از فرمانی سخن گفته که براساس آن فرد محکوم به قتل یک افسر پلیس باید با مجازات اعدام روبه‌رو شود؛ یعنی در نگاه دولت آمریکا، برای برخی جرائم، مجازات مرگ نه‌تنها قابل‌قبول بلکه ابزاری ضروری برای اجرای عدالت است. اما همین منطق وقتی به ایران می‌رسد ناگهان تغییر می‌کند. ایران در مواجهه با محکومان اقدامات خشونت‌آمیز علیه پلیس در کودتای دی‌ماه، براساس قوانین خود حکم صادر و اجرا می‌کند، اما واشنگتن و جریان‌های همسو با آن همین احکام را دستاویزی برای حملات حقوق بشری قرار می‌دهند. حتی رضا پهلوی نیز در کنار ترامپ، با استناد به آمارهایی که درباره صحت آنها مناقشه وجود دارد، تلاش کرده تصویری ضدحقوق‌بشری از ایران ارائه کند.
این دوگانگی، اصل ماجرا را روشن می‌کند: آمریکا با مجازات اعدام مشکل ندارد؛ با اجرای آن در کشوری که تابع سیاست‌های واشنگتن نیست مشکل دارد. اگر اعدام برای قاتل پلیس در آمریکا «عدالت» است، نمی‌توان همان مجازات را در ایران صرفاً به‌دلیل سیاسی‌بودن موضع واشنگتن «جنایت» نامید.