جنایتکاران در برزخ
گزارشهای اخیر از فرسودگی مأموریت، کمبودها و فشار شدید بر خدمه ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن حکایت دارد
ساسان شادمان منفرد | روزنامهنگار
ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» این روزها بیش از آنکه نماد قدرت دریایی ایالات متحده باشد، به تصویری از درماندگی تبدیل شده است. ماهها حضور پیوسته در دریا، توقفهای بندری محدود و فشار مداوم عملیاتی، خدمه این ناو را با مشکلاتی روبهرو کرده که حالا پای آن به رسانهها و حتی کنگره آمریکا هم باز شده است. گزارشها از کمبود برخی اقلام ضروری، مشکلات آب وسیستم لولهکشی، اختلال در سرویسهای بهداشتی و لباسشویی، تأخیر در رسیدن نامهها و بستههای پستی و مهمتر از همه، خستگی و افت روحیه ملوانان حکایت دارد. برای هزاران سربازی که ماهها از خانه و خانواده دور ماندهاند، ادامه این مأموریت دیگر فقط یک چالش نظامی نیست؛ مسئلهای است که مستقیمابا سلامت جسمی و روانی آنها گره خورده است. اگرچه بر اثر فشارها، سرانجام سردمداران کاخ سفید مجبور به جایگزینی این ناو با ناو هواپیمابر جورج بوش شدهاند.
