خیابان کامرانیه،120سال قبل

 اینجا خیابان کامرانیه در دوران  قاجار است. در این محدوده باغ کامرانیه قرار داشت. زمین‌های این باغ ابتدا به میرزا سعیدخان انصاری، وزیر‌خارجه ناصرالدین‌شاه تعلق داشت و سپس کامران، پسر بزرگ ناصرالدین‌شاه صاحب آن شد. کامران‌میرزا، فرزند ناصرالدین‌شاه و منیرالسلطنه بود که در دوره‌ای مسئولیت وزارت لشکر را برعهده داشت. او علاوه بر باغ وسیعش در محله امیریه، باغ ییلاقی بزرگی‌ در محدوده کنونی کامرانیه از میرزا سعید‌خان خرید. همانطور که محله امیریه تهران به واسطه لقب کامران‌میرزا که پس از امیرکبیر لقب امیر به او داده شد، امیریه نام گرفت، باغ وسیعش در شمیران هم به نام او یعنی کامرانیه معروف شد. کامران‌میرزا علاقه زیادی به زیباسازی باغ‌هایش داشت و معروف است که حتی از باغبان‌های فرنگی برای تزیین باغ‌هایش استفاده می‌کرد. پس از تملک این باغ توسط کامران‌میرزا بود که به‌تدریج سکونتگاه‌ها و خانه‌هایی در اطراف باغ ساخته شد و آبادی جدید و کوچکی به نام کامرانیه در همسایگی حصار بوعلی شکل گرفت. در واقع محدوده‌ آبادی کوچک کامرانیه به ‌آبادی‌های‌ حصار بوعلی، رستم‌آباد بالا و اراضی چیذر محدود می‌شد. در جنوب کامرانیه هم تپه‌ای معروف به تپه شغالی وجود داشت که خالی از سکنه بود. باغ وسیع کامرانیه تا زمان مرگ کامران‌میرزا برای خود برو بیایی داشت و کامران‌میرزا هم برای برگزاری برخی محافل و دورهمی رجال سیاسی از این باغ زیبا استفاده می‌کرد. پس از فوت کامران‌میرزا در سال ۱۳۰۷ باغ کامرانیه در اختیار ورثه او قرار گرفت و از این دوره بود که مقدمات لازم برای شکل‌گیری محله‌ای به نام کامرانیه در دوران توسعه و ساخت‌وسازها درآبادی‌های شمال شهر فراهم شد.