دست پر موشکی ایران

علیرضا احمدی | روزنامه‌نگار 

‌هرچه از جنگ تحمیلی رژیم تروریستی آمریکا علیه میهنمان می‌گذرد، یک سؤال بیشتر از همیشه ذهن تحلیلگران را به‌ خود جلب می‌کند: راز تداوم توان موشکی ایران و توقف‌ناپذیر بودن آن و در عین حال، علت ته کشیدن موشک‌های راهبردی آمریکا چیست؟ در این گزارش به این دو سؤال پاسخ می‌دهیم. اول از ایران شروع می‌کنیم.

‌ ساختار راهبردی صنعت دفاعی(رمز ماندگاری)
مهم‌ترین پاسخ به این پرسش که چرا موشک‌های ایران تمام نمی‌شود در ساختار زیربنایی این صنعت نهفته است. این ساختار بر 4پایه اصلی استوار است:
 خودکفایی و بومی‌سازی فناوری
تکیه بر دانش بومی و ظرفیت نخبگان داخلی باعث شده که زنجیره تولید به خارج از مرزها وابسته نباشد.
 پراکندگی ظرفیت‌های تولیدی
توان دفاعی ایران به یک یا چند مرکز محدود وابسته نیست، بلکه یک شبکه گسترده و مقاوم از مراکز تولیدی در سراسر کشور ایجاد شده است. این پراکندگی باعث می‌شود حتی با هدف قرار گرفتن برخی مراکز چرخه کلی تولید متوقف نشود.
  نیروی انسانی متخصص
اتکا به نخبگان و متخصصان داخلی، حتی در سخت‌ترین شرایط، پویایی و تاب‌آوری این صنعت را تضمین کرده است.

‌تنوع و آمادگی عملیاتی زرادخانه موشکی
اجرای عملیات‌هایی مانند «نصر۲» نشان‌دهنده واقعیت‌های میدانی است که با ادعاهای سیاسی تفاوت دارد:
  استفاده همزمان از طیف متنوعی از موشک‌ها شامل خیبرشکن، عماد، قدر، سجیل، فتاح و حاج‌قاسم نشان‌دهنده تنوع بالای زرادخانه و تداوم چرخه پشتیبانی آنهاست.
  استمرار شلیک‌ها و پاسخ‌های متقابل ثابت کرد که ظرفیت عملیاتی نیروهای مسلح، برخلاف تصور دشمنان، حفظ شده و آسیب ندیده است.

‌ تداوم تولید حتی در شرایط جنگی
برخلاف ادعاهای مطرح‌شده مبنی بر نابودی زیرساخت‌ها، گزارش‌ها نشان می‌دهند که:
  تولیدات دفاعی ایران در طول درگیری‌ها حتی یک روز هم متوقف نشده است.
  صنعت دفاعی ایران توانسته است از مرحله تهدید بگذرد و به سمت جهش فناورانه حرکت کند.

 چرا موشک‌های راهبردی آمریکا کاهش یافته است؟ 
  طولانی شدن جنگ با ایران و محاسبات اشتباه
ترامپ گمان می‌کرد جنگ با ایران کوتاه‌مدت خواهد بود، اما استمرار آن باعث مصرف انبوه تسلیحات شد.
برخلاف جنگ‌های زمینی، نبرد با ایران عمدتا در آسمان جریان دارد که نیاز شدیدی به موشک‌های پیشرفته و گران‌قیمت ایجاد کرده است.

  شکاف بین سرعت مصرف و توان تولید 
اگرچه پنتاگون قراردادهای جدیدی برای افزایش تولید موشک‌های راهبردی امضا کرده، اما سرعت تولید فعلی با نیازهای یک جنگ تمام‌عیار همخوانی ندارد.

  محدودیت‌های زنجیره تأمین و مواد اولیه
فرمان‌های اجرایی جدید که استفاده از مواد اولیه کشورهای متخاصم مانند چین و روسیه را برای تولید سلاح دشوارتر کرده، یکی از عوامل چالش‌برانگیز در سرعت بخشیدن به تولیدات نظامی جدید ذکر شده است.

‌شکست در ایجاد اختلال در زنجیره تأمین
یکی از اهداف اصلی حملات دشمن ایجاد اختلال در زنجیره تولید و حذف توان موشکی بود، اما تداوم عملیات‌های موشکی ثابت کرد که این صنعت به بلوغی رسیده است که می‌تواند تاب‌آوری خود را در آزمون‌های سخت بسنجد و با موفقیت از آنها عبور کند، به‌طوری که هدف «توقف همیشگی قدرت موشکی ایران» محقق نشد.