ترامپ از تفاهم با ایران خارج شد؟

هنوز زمان زیادی از آخرین تفاهم میان تهران و واشنگتن نگذشته است که ترامپ بار دیگر همان الگوی آشنا را تکرار کرد: سخن از خروج از توافق، تغییر موضع و ادبیاتی توهین‌آمیز علیه ملت ایران. او این بار رسما مدعی پایان آتش‌بس با ایران و در عین حال مدعی شد ادامه پرونده را به استیو ویتکاف و جرد کوشنر سپرده است.
این چرخش در حالی رخ داد که آمریکا در سال‌های اخیر نه‌تنها در میانه مذاکرات، بلکه حتی در دوره‌های آتش‌بس و تفاهم نیز دست به اقدام نظامی زده است. در جریان جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه، حملات آمریکا همزمان با روند مذاکرات انجام شد و در تازه‌ترین مورد نیز حمله به جنوب ایران در سه‌شنبه شب با پاسخ متقابل جمهوری اسلامی همراه شد.
این اتفاق برای تهران حلقه‌ای دیگر از زنجیره‌ای است که بیش از 4دهه ادامه داشته است. از بیانیه‌های الجزایر و اختلاف بر سر اجرای تعهدات تا توافق سعدآباد، برجام، خروج یکجانبه آمریکا در دولت نخست ترامپ، اجرای سیاست فشار حداکثری، بی‌نتیجه ماندن مذاکرات احیای برجام در دولت بایدن، استمرار محدودیت دسترسی ایران به دارایی‌های بلوکه‌شده، اعمال تحریم‌های جدید همزمان با مذاکرات و فعال‌سازی مکانیسم ماشه از سوی تروئیکای اروپایی، همگی یک وجه مشترک داشته‌اند: تداوم فشار همزمان با مذاکره.
مجموع این رخدادها تصویری از یک الگوی ثابت را ترسیم می‌کند: مذاکره، فشار، نقض تعهد و تغییر موضع.