میراث ملی امام شهید

تشییع امام شهید ما بهانه‌ای شده برای به جنبش درآمدن مردم و حلقه زدن به دور شخصیت بزرگی که جز اعتلای ایران اسلامی دغدغه‌ای نداشت. با این اوصاف بیراه نیست اگر بگوییم امام شهید انقلاب یکی از ایرانی‌ترین رهبران تاریخ ماست که حس وطن‌پرستی و وطن‌دوستی را به رگ و پی ما رسوخ داد. هوشنگ امیراحمدی، استاد دانشگاه راتگرز آمریکا گفته است: «تمام ایران یکپارچه وطن‌پرست شده است. این ایران محصول آقای خامنه‌ای است.» راست می‌گوید این ایران مبعوث‌شده نتیجه و محصول قریب ۴ دهه حکمرانی امام شهید ماست.
حالا بیایید این بعثت برای دفاع از کیان کشور را مقایسه کنید با ملی‌گرایی مقوایی عصر پهلوی که جز دربار و صاحبان نفوذ، کسی دیگر را به شوق وانمی‌داشت. رضاخان و اعوانش مدعی بودند ملی‌گرایی را احیا کرده و نخستین دولت ملی در تاریخ کشور را ساخته‌اند، منتهی با چوب و دگنک دیکتاتوری! طوری که وقتی شهریور ۲۰ شاه مملکت فرار را بر قرار ترجیح داد ایرانی‌ها از شهری‌اش گرفته تا روستایی‌اش، دلشان نسوخت.
یا وقتی پسرش سال ۵۵ و تنها 2سال قبل از انقلاب اعلام کرد «ایران به دروازه تمدنی تبدیل شده است» باز هم جامعه تکان نخورد و به استقبال از توهمات فانتزی همایونی نرفت. حالا آن نمایش‌های مضحکه و مسخره را مقایسه کنید با میراث سترگ به‌جا مانده از امام شهید ما. جامعه ولایی ذیل اندیشه امام طوری بالنده شده که روستایی‌اش تفنگ برنو به‌دست می‌گیرد تا نظامی‌های تروریست آمریکایی را در هوا شکار کند و شهری‌اش بیش از ۱۰۰ شب است در معابر عمومی با افتخار پرچم ملی را می‌چرخاند تا مبادا حرف ایران زمین بماند. بله! فرق است چه‌کسی رهبر ایران باشد.