اولین ملودرام، نخستین سریال

علیرضا محمودی؛ روزنامه‌نگار

‌«گل‌پامچال» (1370) ساخته محمدعلی طالبی نخستین سریال ایرانی مهم و مؤثر ملودرام صداوسیما بعد از پایان جنگ تحمیلی اول محسوب می‌شود؛ ملودرامی قوی از گذشت و پذیرش در پشت جبهه‌ها که قدرت روایی‌اش را از منشأ تفاوت‌های اقلیمی و فرهنگی شمال و جنوب ایران می‌گیرد. همچون «باشو غريبه کوچک» اثر معروف شادروان بهرام بیضایی، ‌محصول کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که ‌ پذیرایی مادر میهن از فرزندان خود در جنگ را روایت می‌کند، به عنوان نخستین ملودرام جنگی مهم تلویزیون‌ رنگ‌وبویی کانونی دارد.
گروه تلویزیونی شاهد که در سال‌های آخر جنگ از گروه‌های پرکار سازمان صداوسیما بود، 2کانون پرکار دهه1360 را برای ساخت سریالی پیرامون تبعات جنگ به‌کار دعوت کرد. شادروان کامبوزیا پرتوی و محمدعلی طالبی داستانی از نویسنده اتحاد جماهیر شوروی سابق، خانم لیوبا فدوروونا ورونکووا(1976-1906) را با تحقیقات میدانی تلفیق کردند. این کتاب را کانون برای نوجوانان منتشر کرده بود؛ داستانی از یک زن که پذیرای دختری آواره از جنگ جهانی دوم می‌شود.   این ملات، داستان پرافت‌وخیزی از عواطف انسانی بین یک دختر خوزستانی و یک مادر گیلانی را فراهم کرد. فهرست عوامل «گل پامچال» بهترین‌های دهه1360 سینمای ایران است؛ نگرش مستندنمایانه محمدعلی طالبی، فیلمبرداری چشم‌نواز فرهاد صبا، تدوین چشمگیر حسن حسن‌دوست و از همه مهم‌تر برای یک ملودرام فراگیر، موسیقی به‌یادماندنی محمدرضا علیقلی. «گل پامچال»، نخستین سریال مهم ملودرام سیما را نمی‌توان بدون بازی فاطمه معتمدآریا در نقش انیس و ستاره جعفری در نقش لیلا به‌خاطر آورد. آنها توانستند نمایشی پرشور از عواطف زنانه پس از یک جنگ سراسر مردانه را به یادگار بگذارند.‌‌